آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٤٠ - ١٩ - باب كراهت وارد شدن به مكانهاى تهمت آميز

آشكار نمى‌شود].

٢-[١] امام صادق (ع) فرمود: كسى كه به جاهاى تهمت آميز برود و متهم گردد بايد خودش را ملامت كند.

٣-[٢] امام باقر (ع) از پدر بزرگوارش نقل كرده است كه حضرت امير (ع) فرمود:

شخصى كه خودش را در معرض تهمت قرار دهد نبايد كسانى را كه به او بد گمان مى‌شوند ملامت كند.

٤-[٣] حضرت على (ع) در وصيّت به فرزندش امام حسن (ع) فرمود: از مكانهاى تهمت آميز، و جاهايى كه مردم به آن بدگمانند بپرهيز، زيرا همنشين بد انسان را گول مى‌زند.

٥-[٤] امام موسى كاظم (ع) گويد: امام صادق (ع) فرمود: از جاهاى مشكوك [و تهمت آميز] بپرهيزيد، و حتّى نبايد كسى با مادرش راه برود زيرا همه مردم نمى‌دانند كه وى مادر اوست.

٦-[٥] سيّد رضى (در نهج البلاغه) از امير المؤمنان (ع) نقل مى‌كند كه آن حضرت فرمود: شخصى كه خود را در معرض تهمت قرار دهد كسانى را كه به او بد گمان مى‌شوند نبايد ملامت كند.

٧-[٦] و نيز آن حضرت فرمود: كسى كه شمشير تجاوز و ستم بروى مردم بكشد با آن شمشير كشته مى‌شود، و كسى كه مكر و حيله ورزد هلاك شود، و هر كه‌

[١] - مجالس صدوق، ص ٢٩٧( م ٧٥).

[٢] - مجالس صدوق، ص ١٨٢؛ در دنباله حديث مطالبى هست كه در وسائل نقل نشده است.

[٣] - مجالس، پسر شيخ طوسى، ص ٥.

[٤] - سرائر، ص ٤٧٠. در نسخه‌هاى خطى كتاب هداية الامة( شماره‌هاى: ٥٧٠٣ ص ٣٤ و ٩٤/ ١٣٣ ص ٣٧ عمومى آستان قدس و شماره ٣٠٠ ص ٢٨ از نسخه خطى گوهرشاد) بجاى« لا يقض»« لا يقفنّ» نوشته شده است. م.

[٥] - نهج البلاغة قسمت دوّم، ص ١٨٤.

[٦] - نهج البلاغة، قسمت دوم، ص ٢٢٧.