آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ٢٠٣ - ١٥٢ - باب تحريم غيبت كردن از مؤمن

وى از او غيبت كرده است او را عفو نمايد. و در جاى ديگر از جابر نقل شده كه پيغمبر ٦ فرمود: از غيبت كردن بپرهيزيد، زيرا غيبت از زنا هم بدتر است، و سپس دنباله حديث را مانند حديث بالا بيان فرمود:

١٩-[١] پيغمبر ٦ فرمود: آيا آگاه نكنم شما را به چيزى كه از زنا هم بدتر است، و آن عبارت است از اين كه شخص از برادرش بد گويى كند (با غيبت كردن) ٢٠-[٢] امام صادق (ع) فرمود: كسى را كه با چشم خود نديده‌اى مرتكب گناه شود، و در نزد تو دو نفر عليه او گواهى نداده‌اند، چنين شخص عادل است و شهادتش پذيرفته مى‌شود گر چه در باطن گناهكار هم باشد، هر كه از او غيبت بكند از دوستى خدا خارج و جزء دوستان شيطان است، سپس از اجدادش نقل مى‌كند كه پيغمبر ٦ فرمود: هر كه از مؤمنى با صفاتى كه در او هست غيبت كند خداوند در بهشت هرگز آنها را يك جا جمع نمى‌كند و هر كه از مؤمنى با صفاتى كه در او نيست غيبت كند تعهدات دينى ميان آنان منقطع و غيبت‌كننده در آتش هميشگى است و چه بدجايى است آن آتش.

٢١-[٣] پيغمبر ٦ فرمود: هر كه از برادر مسلمانش غيبت بكند، روزه‌اش باطل و وضويش شكسته مى‌شود، و اگر در آن حال بميرد در حالى مرده كه حرام خدا را حلال دانسته، تا اين كه فرمود: هر كه براى يارى دادن و كمك رساندن به برادرش قدم بردارد، ثواب جهادگران در راه خدا را دارد. و هر كه در جستجوى عيب و كشف اسرار برادرش گام بردارد، نخستين گامى كه برمى‌دارد در جهنم خواهد گذاشت، و خداوند در پيش آفريدگان اسرار او را فاش مى‌كند. و هر كه در انجام خواسته‌هاى خويشاوندانش قدم بردارد، خداوند پاداش صد شهيد به او عطا فرمايد.

[١] مصادقة الاخوان، ص ٤٨.

[٢] مجالس صدوق، ص ٦٣( م ٢٢)

[٣] عقاب الاعمال، ص ٤٧.