آداب معاشرت از ديدگاه معصومان - شيخ حر عاملى؛ مترجم فارابي، محمد علي؛ عباسي، يعسوب - الصفحة ١٩٢ - ١٤٦ - باب تحريم اهانت به مؤمن و خوار داشتن او

را فاش نمودند.

١٤٦- باب تحريم اهانت به مؤمن و خوار داشتن او

١-[١] امام باقر (ع) فرمود: چون پيغمبر ٦ را به معراج بردند، عرض كرد پروردگارا رتبه و منزلت مؤمن در پيش تو چگونه است؟ فرمود: اى محمد، هر كه به يكى از دوستان من اهانت كند، آشكارا به جنگ من برخاسته و من به يارى دوستانم از همه شتابانترم.

٢-[٢] معلّى بن خنيس گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: خداوند تبارك و تعالى فرمايد: هر كه به يكى از دوستان من اهانت نمايد در جنگ با من كمين كرده است، و من با سرعت تمام دوستانم را يارى مى‌كنم.

٣-[٣] امام صادق (ع) فرموده است كه پيغمبر ٦ فرمود: خداى عز و جل فرموده است: هر كه به يكى از دوستان من اهانت كند محققا در جنگ با من كمين كرده است.

٤-[٤] امام صادق (ع) از پدرانش نقل مى‌كند: كه پيغمبر ٦ در حديث مناهى فرموده است: هر كه به فقير مسلمانى بى‌اعتنايى كند، به حقوق الهى بى‌اعتنايى كرده و خداوند روز قيامت به او بى‌اعتنايى مى‌كند، مگر اين كه توبه كرده باشد.

٥-[٥] پيغمبر ٦ فرمود: هر كه به فقير مسلمانى اكرام كند، روز قيامت خداوند از او راضى خواهد بود. آگاه باشيد هر كه برادر مسلمانش را اكرام كند خداى عز و جل او را گرامى مى‌دارد.

[١] -( باب ١٤٦:) اصول كافى، ص ٤٧١.( باب من اذى المسلمين)

[٢] - اصول كافى، ص ١٧٠.

[٣] - اصول كافى، ص ٤٧٠.

[٤] - من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ١٩٧.

[٥] - من لا يحضره الفقيه، ج ٢، ص ١٩٧.