اخلاق مديريت - آخوندی، مصطفی - الصفحة ٣٤ - سادهزيستى در زندگى شخصى و خانوادگى
مديران اسلامى هر قدر كه بىآلايش و ساده زيست باشند به همان مقدار عظمت روحى پيدا مىكنند، بر مقامات معنوى آنان افزوده مىگردد و توفيق خدمتگزارى بيشترى پيدا مىكنند. در مقابل، اگر در جهت بهتر شدن وضع زندگى قدمى بردارند، به همان مقدار از ارزش آنها كاسته شده، نمىتوانند در حيطه كارى خود منشأ آثار بزرگ باشند.
امام خمينى قدس سره مىفرمايد:
هر چه برويد سراغ اينكه يك قدم برداريد براى اينكه خانهتان بهتر باشد، از معنويتتان به همين مقدار، از ارزشتان به همين مقدار كاسته مىشود، ارزش انسان به خانه نيست، به باغ نيست، به اتومبيل نيست. اگر ارزش انسان به اينها بود انبيا بايد همين كار را بكنند.[١]
مقام معظّم رهبرى حضرت آيةالله العظمى خامنهاى مىفرمايد:
نمىشود ما در زندگى مادّى فرو رويم و بخواهيم كه مردم به شكل يك اسوه به ما نگاه كنند؛ هنگامى مسؤولان مىتوانند به محرومان خدمت كنند كه خود، دردآشنا بوده، طعم محروميت را چشيده باشند.[٢]
سادهزيستى و بىآلايشى امام خمينى قدس سره، مقام معظّم رهبرى و عالمان راستين اسلام در زندگى شخصى و خانوادگى، اسوه خوبى براى ماست.[٣] كيفيت خوراك، پوشاك، مسكن و آداب زندگى آنها در كمال سادگى بود و از محدودهاى كه براى خود قائل بودند، پا فراتر نمىنهادند. آنها با اين كه از همه بزرگتر بودند از سادهترين افراد بودند؛ در خانههاى محقّر نظير فقيرترين مردم زندگى مىكردند. خوراك و پوشاكشان همچون ديگران در كمال سادگى بود. به علايق دنيا وابسته نبودند. جان آنها از قيد و بندهاى مادّى آزاد بود و در برخورد با مظاهر دنيا «امير بودند نه اسير».
آنان علاوه بر اينكه، دل به دنيا نداشتند و خود را از بهرهبردارى بيشتر از مصارف و
[١] - صحيفه نور، ج ١٩، ص ١٥٧
[٢] - روزنامه جمهورى اسلامى، مورّخه ٣/ ٧/ ١٣٧٠
[٣] - براى اطلاع بيشتر از زندگى بزرگان، ر. ك. سيمانى فرزانگان، رضا مختارى، ج ٣، ص ٤٥١