اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ٨٩ - ب - توجه ويژه معصومين
«وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْها»[١]
كسان خود را به نماز فرمان بده و بر نماز پايدارى كن.
در آيه ديگر مؤمنان را به آن سفارش كرده مىفرمايد:
«قُلْ لِعِبادِىَ الَّذينَ امَنُوا يَقُيمُوا الصَّلوةَ ...»[٢]
به بندگان من كه ايمان آوردهاند بگو نماز را به پا دارند.
ب- توجه ويژه معصومين ٧ به نماز
آن برگزيدگان الهى در موقعيتهاى مناسب با سخنان شيواى خود به تشريح ابعاد وسيع نماز و نقش سازنده آن مىپرداختند و جايگاه ويژه آن را براى مسلمانان بيان مىكردند. در ميان فروع دين به هيچ مسألهاى به اندازه نماز اهمّيّت داده نشده است، حتى اولياى خدا هنگام ارتحال، آخرين سفارشى كه به مؤمنان مىكردند، توصيه به نماز بود. اهميت اين موضوع آنگاه روشن مىشود كه بدانيم هر انسانى در آخرين لحظات عمر خود سعى مىكند كه درباره بزرگترين و عزيزترين آرمان خويش سخن بگويد.
امام صادق ٧ در آخرين وصايايش فرمود:
«أَحَبُّ الْأَعْمالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الصَّلاةُ وَ هِىَ آخِرُ وَصايَا الْأَنْبِياءِ عَلَيْهِمُ السَّلامُ»[٣]
نماز محبوبترين اعمال نزد خداوند و آخرين سفارش پيامبران است.
حضرت على ٧ در وصيتنامهاش مىفرمايد:
«اللَّهَ اللَّهَ فِى الصَّلاةِ فَإِنَّها خَيْرُ الْعَمَلِ وَ إِنَّها عَمُودُ دينِكُمْ»[٤]
[١] - طه( ٢٠)، آيه ١٣٢
[٢] - ابراهيم( ١٤)، آيه ٣١
[٣] - من لا يحضره الفقيه، ج ١، ص ١٣٦
[٤] - بحارالانوار، ج ٤٢، ص ٢٤٩