اخلاق عبادى - مقدس نيا، محمد - الصفحة ١٩ - گستره عبادت

پاك و الهى سرچشمه بگيرد نوعى عبادت محسوب مى‌شود.

برخى از امورى كه عبادت خداوند محسوب مى‌شوند و در قرآن و روايات به آنها اشاره شده است عبارتند از:

١- تفكّر در آفرينش: تفكّرى‌كه انسان‌را به خدا نزديك و با او آشنا سازد، عبادت خداست.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

«لَيْسَتِ الْعِبادَةُ كَثْرَةَ الصَّلاةِ وَالصَّوْمِ، انَّمَا الْعِبادَةُ التَّفَكُرُ فى‌ امْرِ اللَّهِ»[١]

عبادت تنها نماز خواندن و روزه گرفتن بسيار نيست، بلكه انديشيدن در كار خداوند عبادت است.

٢- كسب روزى حلال: كار و تلاش اگر براى به دست آوردن روزى حلال، رفاه خانواده و حفظ آبرو صورت گيرد و انسان بخواهد درآمد حاصل از آن را در مجارى خير و مورد رضاى خداوند مصرف كند نيز عبادت است. رسول خدا ٦ مى‌فرمايد:

«الْعِبادَةُ سَبْعُونَ جُزْءاً افْضَلُها جُزْءاً طَلَبُ الْحَلالِ»[٢]

عبادت هفتاد بخش است بهترين جزء آن طلب روزى حلال است.

٣- نگاه مهرآميز: هرگاه انسان از روى محبّت و براى ابراز علاقه به دانشمندان، زمامداران عادل و متّقى، پدر و مادر و برادر دينى نگاه كند همين نگاه براى خدا نيز عبادت محسوب مى‌شود. رسول خدا ٦ در اين باره نيز مى‌فرمايد:

«النَّظَرُ الَى الْعالِمِ عِبادَةٌ، وَالنَّظَرُ الى‌ امامِ الْمُقْسِطِ عِبادَةٌ، وَالنَّظَرُ الَى الْوالِدَيْنِ بِرَأْفَةٍ وَ رَحْمَةٍ عِبادَةٌ، وَالنَّظَرُ الَى الْاخِ تَوَدُّهُ فِى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ عِبادَةٌ»[٣]

نگريستن به دانشمند و پيشواى عادل و نيز نگاه مهرآميز به پدر و مادر و همچنين نگاه كردن به برادرى كه او را براى خدا دوست مى‌دارى، عبادت است.

علاوه بر اينها آب دادن به مسلمانان، كمك به عيالمندان، پوشاندن گناه ديگران،

[١] - بحارالانوار، علامه محمدباقر مجلسى، ج ٧١، ص ٣٢٥، اسلاميه، تهران

[٢] - همان، ج ١٠٣، ص ٧

[٣] - همان، ج ٧٤، ص ٧٣