ندهد كه ترازو بياويزند و آن را بفروشند مگر آنكه كاملا پخته باشد. و براى هر تليس كه ١٥٠ رطل آرد است يك ويبه به پيمانه مصرى (٢٢ يا ٢٤ مدّ) سبزيجات بيفزايند. و گندم كهنه كه بو گرفته باشد به كار نبرند، زيرا مزه طعام را تغيير مى‌دهد. و نيز نگذارد كه در تابستان كه ميوه فراوان است نيده بپزند، زيرا به فروش نمى‌رسد و ترش و مضر مى‌شود، و نيز آنان را موظف بدارد كه نيده مانده را كه شكسته (منكسر) نامند به تازه نياميزند. نشانه فساد آن كفك و نيز ماده سياهى است كه بر روى آن پيدا مى‌شود. و نيز طباخان را از رنگين كردن آن بازدارد، زيرا چه بسا با ماده‌اى به نام ابو مليح (كاجيره) رنگين مى‌كنند كه بدان زيبايى و تازگى مى‌بخشد و به نظر خريدار پخته مى‌نمايد، حال آنكه خمير است. و بهترين نيده آن است كه خوب پخته شده و حلاوتش بيشتر باشد. محتسب بايد همه اين امور را نظارت كند.