معروف بينديشند و راه نيكوكارى را آسان كنند و راه بدى و تجاوز را تا حد امكان بربندند. نيز خداوند فرموده: «در بسيارى از نجواهاى آنان سودى نيست مگر اينكه كسى به بخشش يا نيكى يا اصلاح در ميان مردم فرمان دهد و هركه براى طلب خشنودى خداوند چنين كند خدا ثواب بزرگى به وى مى‌دهد.»[١] و نيز فرموده: «و اگر دو گروه از مؤمنان با يكديگر جنگ كنند، در ميان ايشان صلح دهيد.»[٢] اصلاح يعنى بازداشتن از ظلم و به اطاعت خدا گردن نهادن، پس اگر ستمكار دست برندارد، خداوند به جنگيدن با او فرمان مى‌دهد و مى‌گويد: «با ستمكار بجنگيد.» و اين همان نهى از منكر است.

اما از اخبارى كه درباره امر به معروف آمده، از جمله روايت حسن (ع) از رسول خداست كه فرمود: «هركه به نيكى فرمان دهد و از بدى باز دارد وى خليفه خداست در زمين و نيز خليفه پيامبر و كتاب اوست.»[٣] و نيز از دره دختر ابولهب روايت شده است كه گفت: مردى نزد پيامبر آمد و او بالاى منبر بود و گفت: اى رسول خدا، بهترين مردم كيست؟ فرمود: «كسى كه به نيكى فرمان دهد و از بدى بازدارنده‌تر باشد و نيز پرهيزگارتر و در صله رحم كوشاتر باشد.»

و از جمله آنها سخن ابو بكر صديق (رض) است كه در خطبه خود گفت: «اى مردم، شما آيه‌ «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ‌

[١]-\i« لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً»\E( قرآن، سوره« نساء» آيه ١١٤).

[٢]-\i« وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما»\E( قرآن، سوره ٤٩« حجرات» آيه ٩).

[٣]-« من امر بالمعروف و نهى عن المنكر فهو خليفة اللّه فى ارضه و خليفة رسوله و خليفة كتابه»