آيين شهردارى / ترجمه - ابن اخوه، محمد بن محمد - الصفحة ١٤٦
باب سى و ششم در حسبت بر صرافان
شغل صرافى خطر بزرگى بر دين دارد و كسى كه بدين شغل مىپردازد بايد از پيش احكام شرع را بشناسد تا از افتادن در محظورات شرعى بپرهيزد.
بر محتسب است كه بازار صرافان را بازرسى كند و اگر صرافى را ببيند كه ربا مىخورد يا به كار ناروا مىپردازد او را تعزير كند و در صورت تكرار عمل او را از بازار براند. شرح اين مطلب در فصل ربا آمده است و در اينجا تنها به ذكر مواردى كه در آنجا نيامده است مىپردازيم.
صراف را روا نيست كه دينار كاشانى[١] را با دينار شاپورى[٢] معامله كند، چه آن دو دگرگوناند، و نيز نبايد دينارى را همراه با دو جامه به بهاى دو دينار بفروشد چنانكه برخى از صرافان و بزازان چنين مىكنند، مثلا دينارى به عنوان وام به كسى مىدهند و دو جامه نيز به بهاى دو دينار به وى مىفروشند و جمعا سه دينار در سر مدت معين حاصل مىشود كه بايد بپردازد. اين عمل
[١]- متن: قاشانى.
[٢]- متن: سابورى.