نارواست كه در مسجد جامع و جز آن در يك زمان چند تن اذان دهند، زيرا هنگامى كه حاضران مسجد همه شنيده باشند و آواز اذان هم از مسجد به بيرون نرود تا مردمى كه بيرون هستند بشنوند چه فايده خواهد داشت. همه اين امور ناروا و مخالف سنت صحابه و گذشتگان است.

خواندن قرآن‌

محتسب فرمان دهد كه اهل قرآن قرآن بخوانند، اما از تلحين (آوازخوانى) و قرائت آن چون آوازهاى غنايى و اشعار بازدارد، زيرا مخالف شرع است.

پيغمبر گرامى فرمود: «قرآن را با لحن‌هاى عرب بخوانيد نه با آوازهاى اهل عشق و اهل كتاب (يهود و نصارى). پس از من مردمى خواهند آمد كه قرآن را همچون آوازخوانان و نوحه‌گران مى‌خوانند و سخن خدا از حنجره‌هايشان نخواهد گذشت اما خودشان و شنوندگانى كه قرائت آنان را خوش مى‌دارند فريب مى‌خورند»[١].

[١]- قال( ص):« اقرؤوا القرآن بلحون العرب و اصواتها و اياكم و لحون اهل العشق و لحون اهل الكتابين، و سيجى‌ء بعدى قوم يرجعون القرآن ترجيع الغناء و النوح، لا يجاوز حناجرهم، مفتونة قلوبهم و قلوب الذين يعجبهم شأنهم».