محتسب بايد مراقبت كند كه هريسه‌پزان‌[٢] در برابر يك ويبه مصرى (٢٢ يا ٢٤ مد) گندم چهل رطل مصرى گوشت گاو يا ٣٢ رطل گوشت گوسفند مصرف كنند، و اجازه ندهد كه از گوشت بز يا شتر به عمل آورند چنانكه همين خيانت را مى‌كنند و از مردم نهان مى‌دارند. و بايد گوشت فربه و تازه و تميز و بدون رگ و چرك باشد و فاسد و بدبو نشده باشد. و بهتر است كه آن را مدتى در آب و نمك بگذارند تا هرچه خون در اندرون آن است بيرون آيد، آنگاه با آب ديگرى بشويند و در ديگ بريزند. سپس محتسب با مهر حسبت خود آن ديگ را مهمور كند و به هنگام بامداد نماينده محتسب مهر را باز كند و هريسه در حضور او پخته شود. اين مراقبت براى آن است كه هريسه‌پز گوشت را از ديگ بيرون نيارد تا فردا آن را بازگرداند چنانكه بيشتر آنان در صورت‌

[١]- در متن:« هرائسيين» است منسوب هرايس، و آن جمع هريسه است. در برخى از فرهنگها در معنى هريسه‌پز هراس آورده‌اند( ر ك: مقدمة الادب زمخشرى)، و هريسه طعامى است كه از گندم كوبيده و گوشت و روغن سازند.

[٢]- در متن:« هرائسيين» است منسوب هرايس، و آن جمع هريسه است. در برخى از فرهنگها در معنى هريسه‌پز هراس آورده‌اند( ر ك: مقدمة الادب زمخشرى)، و هريسه طعامى است كه از گندم كوبيده و گوشت و روغن سازند.