آيين شهردارى / ترجمه - ابن اخوه، محمد بن محمد - الصفحة ٩٨
باب نوزدهم در حسبت بر كبابپزان[١]
كبابپزان[٢] بايد از طعامهاى مردم احتراز كنند[٣] و ديگها (يا تابهها) را با اشنان و ليف (پوست درخت خرما) با استفاده از آب گرم بشويند و نيز سخانه (اجاق؟) را هر روز سحرگاه بشويند و هيزم پاك به كار برند و سرگين نسوزانند، چه ممكن است در طعام بيفتد. و بايد كسانى بدين كار بپردازند كه همه طعامها را بشناسند و آنكه پشت لوح (پيشخوان؟) مىايستد بايد مورد اعتماد و امين بر اموال مردم باشد. و چون ديگى بشكند آن را با خون كه ناپاك است تعمير نكنند بلكه با آرد و برام[٤] تعمير كنند.
[١]- متن: شرائحيين، و شرائح جمع شريحه يا شريح و آن تكه گوشت نازك شده يا گوشت چربىدار دراز( ممتد) است( تاج العروس ذيل شرح) و شرائحى فروشنده آن است.( در فرهنگ فارسى دكتر معين چنين آمده: شراحى(؟) نوعى كباب كه از گوشت شرحه شرحه( تكهتكه) مىپختند و در سطل مىنهادند).
[٢]- متن: شرائحيين، و شرائح جمع شريحه يا شريح و آن تكه گوشت نازك شده يا گوشت چربىدار دراز( ممتد) است( تاج العروس ذيل شرح) و شرائحى فروشنده آن است.( در فرهنگ فارسى دكتر معين چنين آمده: شراحى(؟) نوعى كباب كه از گوشت شرحه شرحه( تكهتكه) مىپختند و در سطل مىنهادند).
[٣]- متن عربى: يؤخذ على الشرائحيين ان يحترزوا على اطعمة الناس ...
و ظاهرا مراد استفاده از بازمانده طعام مردم است.
[٤]- ظاهرا مراد بند فلزى يا چوبى است كه سفال يا چينى را بدان تعمير كنند.