پيغمبر فرمود: «امر به معروف و نهى از منكر آن كس كند كه در امر و نهى نرم گفتار باشد و نيز در امر و نهى حكيم و توانا و فقيه باشد.» و اين سخن دلالت مى‌كند به اينكه فقيه مطلق بودن شرط نيست بلكه كافى است كه در آنچه امر مى‌كند فقيه باشد.

يكى از گذشتگان پسرانش را پند داد و گفت: «هرگاه خواستيد امر به معروف كنيد، بايد شكيبايى را بر خود هموار سازيد و به پاداش خدا دل بربنديد، زيرا هركه چنين باشد آزارى احساس نمى‌كند.» پس يكى از آداب حسبت صبر را بر خود هموار كردن است و از اين روست كه در قرآن مجيد در حكايت قول لقمان، صبر با امر به معروف مقرون آمده: «اى پسر، نماز بگزار و به نيكى فرمان ده و از بدى بازدار و بدانچه بر تو رسيد شكيبا باش، زيرا صبر از استوارترين كارهاست.»[١]

رسول خدا (ص) فرمود: «هر چشمى كه كار ناشايست يا نافرمانى به خدا را ببيند و آن را دگرگون نكند، خداوند در روز رستاخيز آن را گريان سازد اگرچه دوستدار خدا باشد.»[٢]

نيز فرمود: هركس كار زشتى ببيند بايد آن را با دستش رفع كند و اگر نتواند با زبان، و اگر نتواند با دل كه اين سست‌ترين ايمانهاست‌[٣].

[١]- قوله تعالى:\i« يا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلاةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ اصْبِرْ عَلى‌ ما أَصابَكَ إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ.»\E( قرآن سوره ٣١« لقمان» آيه ١٧).

[٢]- قال رسول اللّه( ص):« ما من عين رأت منكرا او معصية للّه فلم تغيره الا ابكاه اللّه يوم القيامة و ان كان وليا للّه».

[٣]- قال رسول اللّه( ص):« من رأى منكرا فليغيره بيده، فان لم يستطع فبلسانه، فان لم يستطع فبقلبه و هو اضعف الايمان» ... چنين كسى ايمانش ضعيف‌تر است.