آيين شهردارى / ترجمه - ابن اخوه، محمد بن محمد - الصفحة ١٩٣
از رسول خدا روايت شده كه فرمود: «حسد نيست مگر در دو چيز:
مردى كه خدا توانگرش كند و ثروت او موجب هلاك و گمراهى نشود و مردى كه خدايش حكمت دهد و او بدان داورى كند و خود نيز كار بندد»[١].
و نيز فرمود: «آيا مىدانيد كه در روز رستاخيز سابقون كياناند؟
گفتند: خدا و رسولش داناست. گفت: آنان كه درباره مسلمانان چنان حكم كنند كه درباره خودشان حكم مىكنند»[٢].
و نيز فرمود: «چون قاضى در مسند خود نشيند، دو فرشته بر او نازل شوند و او را استوار بدارند و راهنمايى و يارى كنند و اگر بيداد كند او را فروگذارند»[٣].
و نيز فرمود: «هركه به شغل قضا پرداخت گويى بىكارد ذبح مى- كند»[٤] و فرمود: «قاضيان سه گونهاند: قاضيى در بهشت است و او كسى است كه حق را بداند و بدان حكم كند و دو قاضى ديگر در دوزخاند: يكى آنكه حق را بداند و از آن عدول كند و ديگر آنكه به نادانى داورى كند»[٥].
پيغمبر خود در موارد بسيارى داورى كرده و گروهى از ياران خود را به شغل قضا گماشته است، از آن جمله على (ع) را به يمن براى داورى
[١]- روى عن النبى( ص) انه قال:« لا حسد الا فى اثنين: رجل آتاه اللّه مالا فسلطه على هلكته فى الحق و رجل آتاه اللّه الحكمة فهو يقضى بها و يعمل بها».
[٢]- و عن النبى( ص) انه قال:« هل تدرون من السابقون الى ظل اللّه يوم القيامة؟
قالوا اللّه و رسوله اعلم. قال الذين اذا حكموا للمسلمين حكموا كحكمهم لأنفسهم».
[٣]- قال( ص):« اذا جلس القاضى فى مجلسه هبط عليه ملكان يسددانه و يرشدانه و يوفقانه و اذا جار عرجا و تركاه».
[٤]- قال( ص):« من ولى القضاء فقد ذبح بغير سكين».
[٥]- قال( ص):« القضاة ثلاثة: قاض فى الجنة و اثنان فى النار. فاما الذى فى الجنة فرجل عرف الحق فقضى به و اما الذان فى النار، فرجل عرف الحق فجار فى الحكم فهو فى النار و رجل قضى فى الناس على جهل فهو فى النار».