درباره شربت‌هاى دارويى تدليس بسيار كنند و نمى‌توان به چگونگى همه آنها آگاه شد. عقاقير (داروهاى گياهى) و شربت‌ها طبايع و خواص گوناگون دارند، چنانكه مثلا شربتى براى مرضى خوب و سودمند است و اما اگر نوع ديگرى را بدان بيفزايند خاصيت آن را از ميان مى‌برد و ناچار براى بيمار مضر مى‌شود. پس بر شربت‌سازان واجب است كه خدا را ناظر حال خود بدانند. و بر محتسب است كه آنان را بيم دهد و از مجازات و تعزير بترساند و شربت‌ها و عقاقير آنان را هر زمان پس از آنكه شبانه دكانهايشان را مهر زند ناآگاهانه بازرسى كند، و ايشان را موظف بدارد كه شربت را جز از قند خوب و پاكيزه مصر نپزند و از ترنيق‌[٢] و گلاب عسل‌[٣] نسازند.

[١]- متن: شرابيين، و در اينجا مراد كسى است كه شراب( شربت آشاميدنى دارويى) بسازد.

[٢]- ترنيق يا جاليگون يا جاليقون گياهى است از خانواده نعناعيان و به يونانى قديم آن را فليسون خوانند.( فرهنگ فارسى معين).

[٣]- متن: جلابية العسل المرسل.