تاللّه إن كانت اميّة قد أتت‌		قتل ابن بنت نبيّها مظلوما
فلقد اتاه بنو ابيه بمثله‌		هذا لعمري قبره مهدوما
اسفوا على ان لايكونوا		شاركوافي قتله فتتّبعوه رميما

«به خدا قسم! كه اگر بنى‌اميّه، فرزند دختر رسول خدا (ص) را مظلومانه به شهادت رساندند».

«هر آينه پس از ايشان بنى‌عبّاس نيز همين كار را كردند و قبر فرزند رسول خدا (ص) را تخريب كردند».

«آنان ناراحت بودند كه چرا در به شهادت رساندن حسين مظلوم (ع) شركت نداشته‌اند؛ از اين رو، با خاك قبر مباركش در افتاده‌اند».

مسعودى نقل كرده است:

متوكّل در سال ٢٣٦ هجرى به شخصى معروف به ديزج دستور داد تا به سمت قبّه و بارگاه حسين بن على (ص) لشكركشى كند و آن را ويران نموده و هيچ اثرى از آن باقى نگذارد و هر كسى را كه مخالفت كرد، سخت عقوبت كند. او پاداش فراوانى براى كسانى كه در اين كار شركت كنند، در نظر گرفت، امّا همه از نزول عذاب الهى مى‌ترسيدند و از اقدام به تخريب بارگاه امام حسين (ع) خوددارى مى‌كردند تا اين كه ديزج، كلنگى را برداشت و به خراب كردن قسمتهاى بالايى بارگاه امام حسين (ع) مشغول شد و پس از