در واقع اگر كسى به تاريخ تأسيس و ايجاد حجره شريف نبوى آگاهى داشته باشد و تاريخ قبور و زيارتگاههاى انبيا، اوليا، صلحا، صحابه و شعرا را بداند، درمى يابد كه مسلمانان تمام مذاهب از همان صدر اسلام ايجاد قبر و ساختن قبّه بر روى آن را جايز دانسته و بدان اقدام مى‌كرده‌اند و تنها فرقه وهّابيّت با مسلمانان در اين مورد، مخالفت مى ورزند.

سلفيّه كه دائماً شعار پيروى از صحابه را سر مى‌دهند، خودشان معترف هستند كه پيامبر اكرم (ص) در همان حجره مسقّفى كه با همسرش عايشه در آن زندگى مى‌كرد، دفن شده است و اگر وجود ساختمان بر روى قبر حرام بود، هر آينه صحابه آن حضرت را در حجره‌اش دفن نمى‌كردند و يا بعد از دفن، حجره را خراب مى‌كردند تا مرتكب فعل حرام نشده باشند. جالب اين است كه ابوبكر و عمر نيز در همين حجره در كنار رسول الله (ص) دفن شدند و اين بزرگترين منقبت براى آنان شمرده مى‌شود. سپس عايشه دستور داد كه ديوار حايلى در آن حجره شريف كشيده شود و او در آن جا زندگى مى‌كرد. اهل تسنّن روايت كرده‌اند كه پيامبر (ص) فرمود:

«دو سوّم دينتان را از عايشه ياد بگيريد!!»