كه به شكل كوهان شتر بودند، برآمدگى آن را از ميان ببر))؛ چنان كه ظاهر همين است، يا به معناى اين باشد كه ( (قبرهاى بلند را كوتاه كن))، ربطى به ايجاد ساختمان بر قبور ندارد.

آنچه در معناى حديث ذكر كرديم، همان چيزى است كه علما و ائمّه حديث از آن فهميده‌اند.

مسلم در صحيح خود در كتاب الجنائز[١] با سندِ خود از ثمامه آورده است:

«همراه فضالة بن عبيد در سرزمين روم بوديم. يكى از همراهان ما از دنيا رفت. فضاله دستور داد او را دفن كنيم. او روى قبر را صاف كرد و سپس گفت: از رسول خدا (ص) شنيدم كه دستور مى‌داد تا روى قبر را صاف كنند، سپس روايت ابى الهياج را نقل كرده».

بديهى است كه وقتى مى‌گويد: «فضاله روى قبر را صاف كرد)). يا وقتى كه مى‌گويد: «از رسول خدا (ص) شنيدم كه دستور مى‌داد تا روى قبر را صاف كنند»، منظور اين نيست كه آن را خراب كنند؛ چون چيزى ساخته نشده بوده است. و منظور اين نيست كه آن را همسطح زمين قرار دهند، زيرا اين خلاف سنّت است. و اتّفاق نظر

[١] - صحيح مسلم: ٤/ ٢١٢، كتاب الجنائز كه در حاشيه كتاب ارشاد السارى چاب شده است.