ثانى، به نقل از شيخ طوسى قايل به فرق شده‌اند. آنان گچكارى بعدى را مكروه دانسته و گچكارى ابتدايى را مكروه ندانسته‌اند. عدّه‌اى هم به همين قول گرايش پيدا كرده‌اند تا بين رواياتى كه نقل شد و روايتى كه يونس بن يعقوب، نقل كرده است، جمع كنند.

او روايت كرده است: هنگامى كه ابوالحسن موسى الكاظم (ع) از بغداد به مدينه بازگردانده مى‌شد، در منزلگاه فيد، يكى از دخترانش از دنيا رفت كه او را در همان جا دفن كردند. آن حضرت (ع) دستور فرمودند كه قبرش گچكارى شود و بر لوحى، اسمش نوشته شده و بر قبر نصب گردد.[١]

آنچه در مبسوط ديدم، همانند چيزى است كه از او در نهايه و مصباح نقل گرديده و خلاصه آن چنين است كه: گلكارى قبر در همان ابتدا اشكالى ندارد و اين در حالى است كه گچكارى قبر را به طور مطلق مكروه دانسته است.

گويى بدين خاطر، اين مطلب را در مختلف از شيخ نقل نكرده است، امّا آنان متوجّه شده‌اند كه گلكارى و گچكارى يكى است؛ چنان كه از تذكره و منتهى نقل شده است. البتّه بعيد است كه در منزلگاه فيد- كه در مسير مكّه واقع شده است- گچ در دسترس بوده باشد تا قبر را گچكارى كنند و شايد كه به همين علّت، شيخ‌

[١] - وسائل الشيعه، باب ٣٧، ح ٢.