عبدالمطّلب، جدّ پيامبر (ص) و ابوطالب، عموى آن حضرت و خديجه‌امّ المؤمنين را ويران كردند. همچنين مولد النبى و مولد فاطمه زهرا (س) را تخريب كردند و وقتى به جدّه وارد شدند، قبر حوّا را تخريب و قبّه آن را ويران نمودند.

آنان وقتى كه مدينه را محاصره كرده بودند، قبّه و قبر حمزه و ديگر شهداى احد را كه بيرون مدينه قرار داشت، ويران كردند و شايع شده بود كه قبّه پيامبر (ص) را هدف تيراندازى قرار داده بودند، امّا ايشان آن را انكار مى‌كردند.

پس از اين توضيحات، بايد از ايشان پرسيد: بر فرض كه اين فتوا درست باشد و شرايط حجّيّت در آن لحاظ شده باشد، در اين صورت تنها يك فتواى فقهى است كه تنها مقلّدين مجتهد صاحب فتوا ملزم به انجام مفاد آن در دايره مذهب خودشان هستند و پيروان مذاهب ديگر ملزم به آن نيستند و جايز نيست كه آن را به زور در مورد مزارها و مقبره‌هاى ساير مسلمانان جارى كنند و مادامى كه همه مسلمانان به اجتهادات فقهى خودشان عمل مى‌كنند و هيچ كدام معصوم از خطا نيستند، با چه توجيهى وهّابى‌ها به مزارها و مقبره‌هاى مذاهب ديگر، حمله مى‌كنند، در حالى كه فقه آن مذاهب، برپايى اين مزارها و مقبره‌ها را جايز دانسته است! مگر چنين نيست كه مجتهد جامع الشرايط در هر حال مأجور و معذور است؟! و مگر چنين نيست كه مجتهد، ملزم به پيروى از اجتهاد ديگران نيست؟!