كراهت دارد؛ زيرا جابر روايت كرده است: رسول خدا (ص) از گچكارى قبر و ايجاد ساختمان بر روى آن و نشستن و يا نوشتن روى آن نهى مى‌فرمودند؛ زيرا اين كارها از زينتهاى دنياست».[١]

ابن جزى هم در القوانين الفقهيّة آورده است: «قبر، فقط به اندازه يك وجب بالا آورده مى‌شود. و در جواز تسنيم (به صورت كوهان شتر درآوردن) اختلاف است و دو مرده در يك قبر، دفن نمى‌شوند ...».[٢]

ابن رشد هم در بداية المجتهد آورده است:

«مالك و شافعى، گچكارى قبر را مكروه دانسته‌اند، امّا ابوحنيفه آن را جايز دانسته است».

و قرطبى در الكافى فى فقه اهل المدينه آورده است:

«امام مالك در المدونه نوشته است: گچكارى قبرها و ساختمان بر آنها و گذاشتن اين سنگها بر روى قبرها را مكروه مى‌دانم»[٣]

كاشانى هم در بدائع الصنائع آورده است:

«گچكارى قبر و گلكارى آن مكروه است و ابوحنيفه ساختن قبر و گذاشتن علامت روى آن را مكروه مى‌دانست و ابويوسف،

[١] - موسوعة المصادر الفقهيّه: ٧/ ١٦٥٣.

[٢] - موسوعة المصادر الفقهيّه: ٦/ ١٠٥٢.

[٣] - موسوعة المصادر الفقهيّه: ٦/ ٧٩٥.