در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٧ - امر اول
وَالْبُدْنَ جَعَلْنَاهَا لَكُم مِّن شَعَائِرِ اللَّهِ ...[١].
«و قربانى را براى شما از شعائر الهى قرار داديم».
و در سوره مائده مىفرمايد:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لَا تُحِلُّواْ شَعَآئِرَ اللّهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلآئِدَ ...[٢].
«اى كسانى كه ايمان آوردهايد! شعائر الهى را حلال نشماريد و حرمت ماه حرام، قربانى نشاندار و بىنشان را نگاه داريد».
چنان كه ملاحظه مىشود، قرآن كريم در دو آيه به بيان سه مصداق از شعائر الهى كه مرتبط با حجّ هستند مىپردازد و در آيه ديگر، از سبك شمردن آنها نهى مىكند. و در آيه ديگر، به تعظيم و بزرگداشت آنها دستور مىدهد.
اگر چه اين آيات، درباره حجّ وارد شده است، امّا مفهوم خاصّى را مطرح نكرده است بلكه مفهوم عامّى را بيان كرده است كه بر مصاديق متعدّدى دلالت دارد و آيات مذكور، به برخى از مصاديقى كه با حجّ ارتباط دارد، اشاره كرده است. اين دليل بر حصر مصاديق شعائر در اين موارد نيست بلكه از آن معنايى عام فهميده مىشود.
[١] - حج( ٢٢): ٣٦.
[٢] - مائده( ٥): ٢.