ديگر آمده است، بنا بر اين، بحث بر سر ايجاد ساختمان است، نه گچكارى و تجديد بناى قبور، مگر اين كه بگوييم: منظور از كراهت گچكارى وتجديد بنا همان كراهت ساختمان سازى است؛ چرا كه مردم بر اين دو كار (گچكارى و تجديد بنا) اهتمام و توجّهى از خود نشان نمى دهند و اخبار مستفيض درباره آنها وارد نشده و مصالح دنيوى و اخروى درباره هيچ كدام وجود ندارد؛ زيرا مقصود و منظور، با معلوم بودن مكان قبر، حاصل مى‌شود آنگاه كه قبّه و بارگاه بر آن ساخته مى‌شود و بدين وسيله محلّى براى زيارت و توسّل و دعا و غيره مى‌گردد. اين چيزى است كه مردم بدان توجّه دارند و حتّى در زمان ائمّه (عليهم السلام) معروف بوده است؛ چنان كه در مورد قبر پيامبر اكرم (ص) و غيره چنين بوده است و منظور از «عمارةالقبر» در خبر عمّار بنانى از امام صادق (ع) از پدرانش، از پيامبر اكرم (ص) همين است كه فرمود:

( (اى ابوالحسن! همانا خداى متعال قبر تو و فرزندت را بقعه‌اى از بقعه‌هاى بهشت و عرصه‌اى از عرصه‌هاى آن قرار داده است و همانا خداوند قلبهاى بندگان خوب و برگزيده‌اش را به سوى شما متوجّه كرده است كه به خاطر شما رنجها و سختيها را تحمّل مى‌كنند. آنان قبرهاى شما را آباد كرده و براى تقرّب به خداى متعال و اظهار مودّت و محبّت به رسول خدا (ص) قبرهاى شما را بسيار زيارت مى‌كنند.