و گنبد بزرگى بر روى آن ايجاد گرديد، سپس در سال ٨٩١ هجرى اين ساختمان تعمير و تجديد شد و در طول پادشاهى بنى عباس و عثمانى‌ها حرم شريف نبوى را تعمير و تجديد مى‌كردند و از جمله در زمان سلطان عبدالمجيد عثمانى، تعميرات اساسى در حرم شريف صورت گرفت.

بناهاى ديگرى هم قبل از قرن پنجم بر روى قبور ساخته شده است؛ چنان كه سمهودى در وفاء الوفاء مى‌نويسد:

«عقيل، مشغول كندن چاهى در منزلش بود كه به سنگ نوشته‌اى رسيد كه بر روى آن نوشته شده بود: اين قبر امّ حبيبه است».

او چاه را پر كرد و قبرى بر روى آن ساخت. و ابن سائب گفته است: «وارد خانه عقيل شدم و اين قبر را ديدم».

چنان كه در عمدةالطالب و كتابهاى ديگر آمده است:

«هارون الرشيد، بارگاهى را بر قبر اميرالمؤمنين بر پا كرد. او در قرن دوّم هجرى حكومت مى‌كرد و پس از او تا به امروز، اين بارگاه را تعمير و تجديد بنا كرده‌اند».

و شاعر فكاهى، حسين بن حجّاج، (متوفّاى سال ٣٩١ ه-. ق) در مطلع قصيده‌اى مى‌گويد:

ياصَاحِبَ القُبَّةِ البَيْضا عَلَى النِّجف‌		مَنْ زارَ قَبْرَكَ وَاسْتَشْفيلَدَيكَ شُفي‌