در دوران حكومت وى، علما و بزرگان زيادى زندگى مى‌كردند كه از جمله‌ى آنها حضرت على بن موسى الرضا (عليهماالسلام) بود. او امام شيعيان و وارث علوم جدّش و پدرانش بود كه مأمون از نظراتش استفاده مى‌كرد. آن حضرت، الرسالة الذهبيّة را براى مأمون تنظيم كرد و سؤالات مأمون از آن حضرت درباره علوم دينى، مشهور است. يك بار آن حضرت مأمون را ديد كه وضو مى‌گيرد و غلامى بر دستهايش آب مى‌ريزد، آن حضرت فرمود: ( (اى مأمون! در عبادت خدا كسى را شريك قرار نده))، پس از آن، غلام رفت و مأمون به تنهايى وضو گرفت.

مى‌بينيم كه امام (ع) مأمون را از اين كار نهى مى‌كند و حال بايد پرسيد كه اگر ايجاد قبّه بر قبر حرام بود، آيا امام (ع) او را نهى نمى‌كرد؟ در تاريخ آمده است كه نه تنها امام (ع) مأمون را از ايجاد قبّه بر قبر پدرش نهى نكرد بلكه خبر داد كه او هم در همان قبّه دفن خواهد شد.

در همين زمان، امام شافعى و امام احمد حنبل، از ائمّه مذاهب چهارگانه و سفيان بن عيينه و غيره زندگى مى‌كرده‌اند و نقل نشده است كه يكى از اينها با مأمون در ايجاد قبّه مخالفت كرده باشد، با وجودى كه آنان قول به خلق قرآن را قبول نكرده و قايل به قديم‌