آيه صفا و مروه مى‌گويد كه: اين دو، از شعائر الله هستند و آيه بُدن مى‌گويد كه اين هم از شعائر الهى است، همين مى‌رساند كه شعائر، مفهوم عامّى است كه اينها بعضى از مصاديق آن هستند و اين از «مِن» تبعيضيه فهميده مى‌شود.

همچنين آيه تعظيم شعائر، به طور كلّى تعظيم شعائر را خواستار شده و فرموده است:

... لَا تُحِلُّواْ شَعَآئِرَ اللّهِ .....

علّامه طباطبايى مى‌نويسد:

( (شعائر، جمع شعيره و به معناى علامت است و شعائر الله همان علامتهايى هستند كه خداوند براى پرستش خود، آنها را نصب كرده است ...))[١].

فخر رازى مى‌نويسد:

( (شعائرالله نشانه‌هاى پرستش خدا هستند و هر چيزى كه نشانه‌اى براى پرستش خدا باشد، از شعائر الهى است ... و شعائر حجّ، نشانه‌هاى مناسك آن هستند ... و از جمله مصاديق آن، عَلَمها و پرچمهاى جنگ هستند كه به وسيله آنها دو طرف از هم تشخيص داده مى‌شوند و شعائر، جمع شعيره است و از كلمه اشعار كه به معناى نشانه‌گذارى است، گرفته شده است ...))[٢].

[١] - الميزان: ١٤/ ٤٠٩.

[٢] - التفسير الكبير: ٤/ ١٧٧.