محصب پايين مى‌آمد تا در نماز جماعت صبح شركت كند كه شنيد مؤذّنان، اذان اوّل را مى‌گويند و بر پيامبر (ص) صلوات مى‌فرستند و مى‌گويند: يا أرحم الراحمين و براى صحابه طلب غفران مى‌كنند. او گفت كه: اين كارها شرك اكبر است و مؤذّنان را از آن منع كرد.

وى به علماى مكّه دستور داد كه عقايد محمّد بن عبدالوهّاب به نام كشف الشبهات را تدريس كنند و به آنان اجازه مخالفت نداد، سپس از قبايل اطراف مكّه خواست تا با او بيعت كنند و اموال فراوانى را از آنان دريافت كرد. او دويست نفر را به نگهبانى قلعه شهر گماشت و فهيد، برادر سالم بن شكبان را به فرماندهى آنان گمارد.[١]

در سال ١٢٣١ هجرى، اين وهّابى، تمام اموال و جواهراتى را كه در حجره شريف پيامبر (ص) در مدينه منوّره بود، مصادره كرد و قاضى مكّه و مدينه را بر كنار و شيخ عبدالحفيظ را به قضاوت مكّه و بعضى از علماى مدينه را به قضاوت مدينه منصوب كرد. آنان مردم را از زيارت قبر پيامبر اكرم (ص) منع كردند!!

جبرتى مى‌نويسد:

«پس از آن كه وهّابى‌ها بر مدينه مسلّط شدند، قبّه‌هاى موجود در مدينه و شهر ينبع را تخريب كردند و از جمله قبّه و بارگاه قبور

[١] - كشف الارتياب: ٢٣- ٢١.