سطح زمين بالاتر آورده مى‌شود تا شناخته شود و مورد احترام قرار گيرد و قبر پيامبر ما (ص) و دو خليفه‌اى كه در كنارش هستند، به همين صورت است؛ چنان كه مالك در موطّأ آورده است و قبر حضرت آدم به همين صورت است؛ چنان كه دارقطنى روايت كرده است».[١]

پس با فرض صحّت حديث و ثبوت منتسب بودن اين دو روايت به پيامبر اكرم (ص) بايد آن را به صورت مناسبى تأويل نماييم تا با سيره قطعى مسلمانان در مدينه از زمان پيامبر اكرم (ص) تاكنون، تعارض نداشته باشد.

و اگر واجب باشد كه طبق ادّعاى سلفيّه، قبرها را با سطح زمين يكسان سازيم، اوّلين قبرهايى كه وجوب در مورد آنها ثابت مى‌شود، قبر پيامبر و دو خليفه مى‌باشد كه بايستى منهدم شده و با خاك يكسان شوند! و صاف كردن روى قبر، يا همان تسطيح، بهترين معنايى است كه بسيارى از مذاهب اربعه آن را برگزيده و مناسب دانسته‌اند.

بعد از مناقشه در اين دو روايت، سراغ روايتهايى مى‌رويم كه در آنها پيامبر اكرم (ص) از ايجاد هر نوع بنايى روى قبور، نهى كرده است و وهّابى‌ها به همين روايات، براى فتوا دادن به حرمت ايجاد بنا

[١] - الجامع لاحكام القرآن، قرطبى: ١٠/ ٣٨٠.