در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٧ - فصل چهارم علم غيب از ديدگاه روان شناسى فلسفى

ضعيف‌ترين مراتب ادراك قرار مى‌دهد؛ زيرا اين ادراك از مادّه جدّاً نمى‌شود و حتّى بدون اتّصال به مادّه تحقّق نمى‌يابد. حيوانات در اين مرتبه با انسان مشترك هستند و چه بسا برتر و قوى‌تر از او باشند.

همچنين اين پژوهشها، ادراك كلّيّات را- كه بر اساس آن، انسان از نظر افق تجرّد، از حيوان برتر است- از مراتب متوسّط تجرّد معرّفى مى‌كند، امّا بالاترين مرتبه ادراك از نظر تجرّد و فراگيرى، مرتبه‌اى است كه «ادراك قلبى»، يا «شهودى» ناميده مى‌شود و در اصطلاح فلسفى به آن «علم حضورى به واقع» مى‌گويند. خود اين مرتبه نيز مراتب و درجاتى دارد كه پايين‌ترين آن، رؤياهاى صادقه، مرتبه متوسّط آن، الهام و سخن گفتن ملائكه و بالاترين مرتبه آن، دريافت وحى است.

٢- نفس امام، با ساير نفوس از اين جهت تفاوت دارد كه دامنه ادراك امام گسترده است و به عالم واقع تسلّط و احاطه داشته، از مادّه، تجرّد تام دارد، به گونه‌اى كه براى علم پيدا كردن به امور، از حس، يا عقل كمك نمى‌گيرد كه اين امر، نشانگر بزرگى نفس و مرتبه بلند و جايگاه والاى آن است. و قرآن كريم نيز اين نتيجه را تأييد مى‌كند:

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ.[١]

[١] - سجده( ٣٢): ٢٤.