در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٥ - ١ - نظر شوكانى

موهبتى از سوى خداوند بود و با فراست فرق داشت، هر چند فراست نيز نوعى موهبت الهى است.

گذشته از آن، اشتباه ديگر شوكانى اين است كه شيطان مى‌تواند در كرامت، يا مكاشفه راه يابد و بر آن چيره شود و از آن جا كه علم حضورى عطا شده به معصوم، از دسترس شيطان به دور است، پس علم معصوم، غير از كرامت، يا مكاشفه‌اى است كه در كلام شوكانى آمده است.

او همچنين خبرهاى درست و مطابق با واقع از سوى كسانى كه ولايت، يا كرامت دارند را نشانگر درستى و صحّت مكاشفه دانسته است، امّا اين امر بعيد است؛ زيرا علم حذيفه با علم ديگران تفاوت داشت؛ او منافقان را با مكاشفه نمى‌شناخت هر چند گفته‌هاى او درست و مطابق با واقع بود. در مورد كسى كه علم حضورى، يا مقدارى از آن را دارد نيز همين گونه است.

شوكانى مى‌گويد:

«مكاشفه امرى ممكن الوقوع است و هيچ كس نمى‌تواند آن را انكار كند و از نمونه‌هاى آن، حذيفه بن يمان است كه مى‌توانست منافقان را بشناسد؛ بنابراين، هيچ كس نمى‌تواند مكاشفات درست و مطابق با واقعى كه براى اولياى خدا رخ مى‌دهد را انكار كند».[١]

[١] - قطر الولى على حديث الولى، شوكانى، با تحقيق و مقدّمة ابراهيم هلال: ٢٤٩.