در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٩ - بخش پنجم آيات و رواياتى كه اعطاى علم غيب به ائمه(عليهم السلام)(اهل بيت) را اثبات مىكند
«خداوند خواسته است كه كارها را توسّط اسباب آن فراهم آورد، پس براى هر چيزى، سبب و وسيلهاى قرار داد و براى هر سببى، شرح و گشايشى مقرّر داشت و براى هر شرحى، نشانهاى (دانشى) گذاشت و براى هر نشانه درى گويا نهاد؛ گروهى آشنا به اين در و جماعتى نادان به آن مى باشند. اين درِ گويا رسول خدا و ما هستيم».[١]
١٠- بكر بن كرب صيرفى مىگويد:
«شنيدم كه امام صادق (ع) فرمود: نزد ما چيزى است كه با آن از مردم بى نيازيم و مردم به ما نياز دارند؛ نزد ما كتابى است كه رسول خدا آن را املا نموده و حضرت على نوشته است؛ صحيفهاى كه هر حلال و حرامى در آن است».[٢]
١١- در حديثى طولانى- كه هشام بن حكم از امام صادق (ع) نقل كرده- آمده است:
«خداوند در زمين حجّتى قرار نمىدهد كه درباره چيزى از او سؤال شود و بگويد: نمىدانم».[٣]
١٢- سوره بن كليب مىگويد:
به امام صادق گفتم: امام با چه ابزارى فتوا مىدهد؟ فرمود: با كتاب (قرآن). گفتم: اگر چيزى در كتاب نبود (چطور)؟ فرمود: با
[١] - كافى: ١/ ١٨٣، كتاب الحجّه، باب معرفه الامام، ح ٧.
[٢] - بصائر الدرجات: ١/ ١٤٢، باب ١٢، باب فى أن الأئمّة عندهم الصحيفه الجامعه ....
[٣] - التوحيد: ١/ ٣٧٠، باب ٣٧، باب الرّد.