در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٠ - بخش چهارم آياتى كه اعطاى علم غيب به خاتم پيامبران را اثبات مىكند
وَقُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا.[١]
«و بگو: پروردگارا! بر دانشم بيفزاى».
در بخش قبل به اين نتيجه رسيديم كه علم غيب مختص به خداوند سبحان است و به هر كه بخواهد از آن عطا مىكند و بين اين دو علم، هيچ تعارضى در نفى و اثبات نيست. به همين ترتيب مىتوان تعارض (ظاهرى) بين آياتى كه علم غيب را منحصر در خداوند مىداند و آياتى كه درباره امكان علم غيب براى غير خداوند سخن مىگويد را برطرف كرد.
از آياتى كه درباره دادن علم غيب به غير خداوند سخن مىگويد بر مىآيد كه اين علم با اذن، اراده و رضايت خداوند به دست مىآيد و به هيچ وجه بيرون از حوزه اراده و اختيار خداوند و بى ارتباط با او نيست.
بخش چهارم: آياتى كه اعطاى علم غيب به خاتم پيامبران را اثبات مىكند.
آياتى كه امكان دستيابى به علم غيب را براى برخى از بندگان اثبات مىكند، بر شمرديم. همچنين به آياتى كه اعطاى علم غيب به غير خداوند را اثبات مىكند، اشاره كرديم؛ مانند:
وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا.[٢]
« (خدا) همه (معانى) نامها را به آدم آموخت».
[١] - طه( ٢٠): ١١٤.
[٢] - بقره( ٢): ٣١.