در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٥ - بخش اول آياتى كه از علم غيب در زندگى انبيا و صالحين خبرمىدهد
يَا جِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ.[١]
«و به راستى داوود را از جانب خويش مزيّتى عطا كرديم (و گفتيم:) اى كوهها! با او (در تسبيح خدا) هم صدا شويد و اى پرندگان! (هماهنگى كنيد) و آهن را براى او نرم گردانيديم».
حال بايد ببينيم آيا اين بخشش دائمى الهى (علم غيب) تنها به پيامبران داده مىشود، يا ديگر بندگان صالح را نيز در بر مىگيرد؟ قرآن كريم آشكارا مىگويد كه: اين عطاى الهى مختص پيامبران نيست بلكه خداوند آن را به هر بنده صالحى كه از او خشنود باشد، مىبخشد.
خداوند متعال مىفرمايد:
قَالَ يَا أَيُّهَا المَلؤُا أَيُّكُمْ يَأْتِينِي بِعَرْشِهَا قَبْلَ أَن يَأْتُونِي مُسْلِمِينَ* ... قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ.[٢]
«گفت: اى سران (كشور)! كدام يك از شما تخت او را- پيش از آن كه مطيعانه نزد من آيند- براى من مىآورد. كسى كه نزد او دانشى از كتاب (الهى) بود، گفت: من آن را پيش از آن كه چشم خود را بر هم زنى، برايت مىآورم».
[١] - سبأ( ٣٤): ١٠.
[٢] - نمل( ٢٧): ٤٠ و ٣٨.