در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٨ - مرحله نخست در عصر امامان(عليهم السلام)
پاسخهاى ائمّه درباره اين موضوع، داراى جنبههاى گوناگون بوده و در عين حال، ابهامات موجود در اين زمينه را برطرف نموده است تا از انحراف و لغزش در آن جلوگيرى شود.
اينك برخى از احاديث مربوط به اين موضوع رابررسى مىكنيم
١- حسن بن جهم مىگويد:
«به امام رضا (ع) گفتم: اميرالمؤمنين (ع) قاتل خويش را مىشناخت و از مكان و شبى كه در آن به شهادت رسيد، آگاه بود، علاوه بر آن، هنگامى كه فرياد غازهاى خانه را شنيد، فرمود: فريادهايى كه شيون و زارى به دنبال دارد و وقتى امّ كلثوم از آن حضرت خواهش كرد: امشب در خانه نماز بخوانيد و به شخص ديگرى فرمان دهيد نماز جماعت را برگزار كند، حضرت نپذيرفت و در آن شب، چندين بار بدون اسلحه از خانه بيرون رفت و همچنين مىدانست كه ابن ملجم- لعنت خدا بر او باد!- ايشان را با شمشير خواهد كشت، با توجّه به اين امور، جايز نبود امام خود را در معرض خطر قرار دهد؟
امام رضا (ع) فرمود: همه اين امور درست است (يعنى آن امام به علم غيب از شهادت خويش آگاه بود) امّا در آن شب، ايشان مخيّر شد تا تقدير خداوند را رقم بزند (يا نزند)».[١]
[١] - كافى: ١/ ٣٥٩.