در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٩ - ٣ - نظر ابن خلدون
و علم پيامبر (ص) به فتح مكّه و جنگ با ناكثان و مارقان بسنده كرده است و مىگويد:
«اين آيه حدّاكثر مىتواند بر نفى علم به آنچه در آينده رخ مىدهد، دلالت كند، امّا اگر اين عمل از سوى خدا عطا شود، آيه آن را نفى نمىكند؛ زيرا اين كه خداوند، پيامبر خود را از آينده آگاه و با خبر سازد، امرى امكانپذيراست».[١]
پرداختن به مسأله در اين حد، مقصود و خواسته ما را برآورده نمىكند، امّا با مذهب اهل بيت (عليهم السّلام) نيز تعارضى ندارد.
٣- نظر ابن خلدون:
از نظر «ابن خلدون» ولايت، مكاشفه و علم به غيب، مستلزم كسب علم، رفتار و كردار درست و مطابق با امر و نهى الهى نيست و از اين رو، وى تأكيد مىكند كه خداوند، اين ولايت، مكاشفه و علم به غيب را به مردمانى نادان و احمق بخشيده است! مردمى بهلول صفت و كم خرد كه به ديوانگان شبيه ترند تا به عاقلان و با اين همه مقامات ولايت و حالات صدّيقان درباره آنان، به صحّت پيوسته است و كسانى از اهل ذوق كه با آنان تفاهم دارند، اين گونه احوال را از ايشان در مىيابند، با آن كه آن گروه، محجورند و مكلّف نمىباشند و در عين حال، اخبار شگفت آورى درباره مغيّباتى كه
[١] - شرح نهج البلاغه: ١/ ٤٢٧.