إستفتائات جديد - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٩٠ - اجزاء و شرائط
(٤٣٠)
- شخصى كه در مسافرت است و نماز خود را در قطار يا اتوبوس در حال حركت مىخواند و آن به دليل خوف از نفس يا جا ماندن مىباشد، حكم نماز او چگونه است؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ اگر وقت نماز تنگ است، هر اندازه مىتواند در همان حال شرايط نماز را رعايت كند، نمازش صحيح است؛ و همينطور است در صورتى كه خوف بر نفس داشته باشد يا از جا ماندن از آن وسيله در عسر و حرج مىافتد، و الله العالم.
(٤٣١)
در نمازهاى جهريّه و اخفاتيّه غير از حمد و سوره باقى اذكار را بلند خواندن يا آهسته خواندن اختيارى است يا خير؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ مخيّر است در هر دو نماز بلند بخواند يا آهسته، و الله العالم.
(٤٣٢)
كسى كه وظيفهاش نماز ظهر است و با نيّت نماز ظهر شروع كرده ولى حمد و سوره را به نيّت نماز عصر مىخواند و بعد از ركوع متوجه مىشود، حكم نماز چگونه است؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ نماز ظهر صحيح است، و الله العالم.
(٤٣٣)
اگر وقت فضيلت نمازهاى يوميه دارد تمام مىشود، آيا بازهم مقدّم داشتن نماز قضا بهتر است؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ در اين صورت نماز يوميه مقدّم بر قضا است، و الله العالم.
(٤٣٤)
انسان قبل از نماز در يك وضعى بود كه اگر با آن وضع نماز مىخواند نمازش باطل بود مثلًا لباسش و يا بدنش متنجس بود يا مكانش و يا لباسش غصبى بود و هكذا؛ حال نمازى خواند، بعد از نماز به شك افتاد كه آيا نمازش را با همان وضع اوّلى خوانده كه نماز با آن صحيح نبود و يا اينكه قبل از شروع به نماز آن وضع را تغيير داده بود به وضع ديگرى كه نماز با آن صحيح است، آيا نمازى كه خوانده است صحيح است يا نه؟
[جواب]
باسمه تعالى؛ نمازى كه خوانده محكوم به صحت است، و الله العالم.