مفاهيم بايد طرح شوند تا اين كه امت بيدار گردد و بفهمد كه منشأ و مبدأ و اساس خطر همين حكومتى است كه حق را تضييع نموده و امت نيز با او در تضييع حق سهمى دارند، بايد امت اين را بفهمد كه حق يا به جاى خود بر مى‌گردد و يا بايد در راه آن جان داد وگرنه خداى متعال خود رهبرى و امامت امت اسلامى را به دست نمى‌گيرد. پس امام (ع) مى‌بايست با طرح اين مفاهيم امت را بيدار مى‌فرمود و هم زمان امر واقعى و صحيح ديگرى را در كنار اين مطلب بيان فرمود و آن اين كه حضرت به علم عادى و چه بسا نه لزوماً به علم غيبى مى‌دانستند كه در اين راه به شهادت مى‌رسند؛ احتمال ضعيفى وجود داشت كه اين راه منتهى به شهادت نشود و امت بتواند قيام كند و زمام امت اسلامى را به آن حضرت بازگرداند پس طرح اين شعارها و اين مفاهيم دلالتى بر اين مطلب ندارد كه امام (ع) فقط به فكر ساقط كردن حكومت بودند و علم يا ظنّ قوى به شهادت خويش نداشتند. حتى چنان كه گفته شد برخى از صحابه و اصحاب نيز به آن حضرت عرض مى‌نمودند كه عاقبت اين مسير شهادت است مع ذلك امام (ع) به طرح اين مفاهيم مى‌پرداختند تا از خلال آن امت اسلامى را تربيت و بيدار كنند و به آن بفهمانند كه خطر از كدام ناحيه آمده است و انحرافى كه در ناحيه سياسى به وجود آمده است آثارى بس وخيم براى اصل رسالت دارد.