دسته نخست: تفاسيرى كه از جانب برخى از مستشرقين و نيز برخى از مسلمانان و همچنين برخى از حكام در زمان امام (ع) و پس از ايشان ارائه شده است كه از ديدگاه ما تفاسيرى نادرست و ناسازگار با اعتقاد و تصور ما نسبت به سيد الشّهداء (ع) است. بخشى از اين تفاسير كه آنها را در زمره تفسيرهاى باطل و ناصواب به شمار مى‌آوريم، تفاسيرى است كه ناشى از اغراض و يا امراض در برهه‌هايى از زمان و از سوى حكام منحرف و دستگاه ايشان با هدف مسخ نهضت امام حسين (ع) و كاستن از بركات و آثار آن در ميان امت اسلامى ارائه شده است؛ اين دسته سعى نموده‌اند تا به تحليل‌ها، تفسيرها و توجيهاتى پيرامون موضع امام حسين (ع) نسبت به حاكميت و علت خروج ايشان بپردازند.

در مقابل تعداد ديگرى از اين تفسيرهاى نادرست نشأت گرفته از نيت‌هاى پليدى است كه بذرهاى آن از زمان حكام بنى اميه پاشيده شده است و تحليلگران متأخر نيز از اين دست از تفاسير كه در برخى از كتب تاريخى به صورت پراكنده آمده است، تأثير پذيرفته و به آن استناد جسته و اعتماد نموده‌اند.

بخش ديگرى از اين تفسيرات باطل و نادرست در نتيجه اين واقعيت ايجاد شده است كه بسيارى از افرادى كه به تحليل و تفسير تاريخى قضيه امام حسين (ع) پرداخته‌اند، از مكتب امام‌