توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٠ - أحكام حكومتهاى دين گريز و دين ستيز

الوثقى) مى‌داند تا چه رسد به نظام فاسد او. در آيه ديگر عبادت خدا و اجتناب طاغوت را، پيام انبياء در همه امت‌ها مى‌داند.

مساله ٣٧: پيروى از نظام‌هاى مادى گذشته، فعلى: ناسيوناليزم، سوسياليزم، كمونيزم خيالى و كاپيتاليزم و آينده، نارواست و مسئوليت زا.

مساله ٣٨: بر دانشمندان دينى كه از مرتبه علمى بالايى برخوردار هستند واجب است عليه اين دولت‌ها در كشورهاى اسلامى در حدود توان، مبارزه فرهنگى و منطقى نمايند و مردم عوامل غافل مسلمان را آگاهى دهند.

مساله ٣٩: احزاب مبارز در اين كشورها به دور از علماى دينى، حق تدوين اساسنامه را ندارند و مصوبات شوراى مركزى آنان باطل است. متدينين نبايد در اين احزاب عضويت پيدا كنند كه به مخالفت أحكام دينى حتما مبتلا مى‌شوند كه تجربه قطعى بر آن دلالت دارد.

احزاب آن گاهى مشروعيت پيدا مى‌كنند كه زير نظر مستقيم علماى بزرگ دينى كه به اندازه لازم يا كافى به أحكام شرعى علم دارند و از قوت تقواى بالايى برخوردارند اداره شود و باد تصويبات شوراى مركزى با امضاى آنان اعتبار پيدا كنند. احزابى داشتيم كه دين و دنياى اعضاى جوان ساده‌لوح خود را از راه تحريك احساسات- و نه از راه منطق عقل و دستور دين- تباه ساختند.