توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٠ - امنيت ملى

مساله ٤٠٣: تجسس دولت تنها در موردى جايز است كه قرينه‌اى بر صدور اضرار از جانب افراد به وجود آيد و احتمال آن عقلايى باشد.

مساله ٤٠٤: در موارد حقوق اللّه دليلى بر جواز خبرچينى و كسب اطلاعات محرمانه از زندگانى مسلمانان وجود ندارد و حرام است.

مثلا امنيت حق ندارد افراد آن از اينكه فلان فرد و يا فلان فرد جمعيت نماز مى‌خوانند و يا روزه مى‌گيرند يا نه؟ در منازل شراب مى خورند يا نه؟ فلان زن بى‌عفتى دارد يا نه؟ و هكذا اين موضوعات به مردم و دولت ضرر نمى‌رساند. ضرر به دين خود عاملين آنها مى‌رسد و چنانچه نزد قاضى ثابت شود، او حكم شريعت را بر آنان تطبيق مى‌دارد.

مساله ٤٠٥: آنچه كه تجربه شده خبرچين‌ها در همه دولت‌ها، همه افراد خداترس و راستگو و صالح نيستند احتمالا اكثر آنها فاسد هستند.

دسته‌اى دروغ‌گو و مردم‌آزار مى‌باشند.

دسته‌اى در گزارشات خود هيچ تحقيقى ندارد و يا توان فكرى تحقيق را ندارند. و به مجرد شائعات و يا بخاطر حقوق ماهانه گزارش مى‌دهند و به راست و دروغ كارى ندارند.