توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩١ - سخنى در تحكيم اخوت اسلامى

سخنى در تحكيم اخوت اسلامى‌

مساله ١٩٠: هيچ قومى، اهل زبانى، اهل مذهبى، كشورى و نژادى، افراد آن نه همه خوب هستند و نه بد، نه شرير و نه خيّر، نه بداخلاق و نه خوش‌اخلاق، و نه نسبت به قوم و نژاد و اهل زبان ديگر بهتر و يا بدتر هستند.

قضاوت نسبت به ديگران بايد روى افراد باشد كه كدام فرد خوب است و كدام بد، كى هشيار است و كى كم‌فكر و ... به‌هيچ‌وجه نبايد قومى يا اهل زبانى يا نژادى يا اهل مذهب را تقبيح بكنيم كه بد گفتن يك قوم مثلا، حرام است كه هم توهين محرّم است و هم افتراى محرم و هم دروغ حرام و هم موجب تعزير (نعوذ باللّه از اينهمه گناه). همه انسان هستند و مساوى در انسانيت و همه برادر مسلمان هستند و هم هموطن كه نفع و ضرر عمومى آنان مشترك است و بايد همكارى نمايند و با هم محبت و گمان خوب داشته باشند. ايجاد عداوت به فرموده قرآن كار شيطان است و دسيسه دشمنان دين و كشور.