توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٦ - وظايف متقابل حكومت و ملت

دانشمندان اسلامى هميشه حكومت را موعظه و پند و اندرز داده‌اند و آنانرا به خدمت به مردم و عدالت اجتماعى تشويق نموده‌اند.

مساله ١٨٤: بر زمامداران و مسئولين بلندرتبه واجب است در توزيع مناصب و امكانات مادى كشور بر واحدهاى ادارى تنها بر اساس نفوس، عدالت اجتماعى و اولويت‌هاى واقعى عمل كنند و از تعصبات مذهبى و روابط قومى و سمتى و لسانى و هوس‌هاى حزبى شديدا دورى نمايند كه از پست‌ترين كارها و بدترين روش‌هاى ظالمانه و حق تلفى نا جوانمردانه بوده و عامل پسمانى كشور مى‌گردد.

بلى تبعيضات ظالمانه تخم عداوت را بين اصناف مردم مى‌كارد، جمعى را به غرور و تكبر و افزون‌طلبى واميدارد و جمعى را به احساس حقارت و ذلت واميدارد و همين است خيانت ملى، و خائنين ملى از رحمت خداوند به دور هستند. و چنانچه عدالت اجتماعى به عهده دولت، در قانون اساسى گذاشته شده باشد، ممكن است تخلف از آن به وسيله تبعيضات سبب عزل مسئولين شود.

مساله ١٨٥: حكمت عملى و روش نيكو براى حكومت اينست كه با حفظ شايسته‌سالارى و رعايت شرايط عمومى كه در مساله (٥) بيان شد، تشريك همه اقوام كشور را در بدنه حكومت با تناسب كميت آنان عملى سازد. كه بقاى دولت و ترقى كشور به نوعى بيمه مى‌شود. ولى‌