توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨ - أحكام حكومت دينى

واجدين رأى‌دهندگان كشور مى‌رسد، البته سيستم پارلمانى برخوردار از امتياز ديگرى است.

مساله ٧: زمامدار حكومت دينى‌[١] به علاوه شرط اول و سوم و چهارم بايد داراى اوصاف زير باشد:

١- به معارف دينى و أحكام شرعى و جهان‌بينى دينى علم خوبى داشته باشد، تا كج‌انديشى و ندانم‌كارى‌هاى او (افراط و تفريط) به حكومت دينى آسيبى نرساند و حتى سبب بدنامى دين نگردد.

٢- به اوضاع اجتماعى كشور خود و ساير كشورها به مقدار لازم آگاهى داشته و خطوط كلى سياست جهان امروز را بداند.

٣- نترس و شجاع و دورانديش باشد تا در برابر خطرات، نه تسليم شود و نه بى‌تفاوت باشد.

٤- توانايى جسمى و فكرى مناسبى براى اداره كشور و تسلط بر كارگزاران بلندپايه دولتى داشته باشد.

[١] - زمامدار چه رئيس‌جمهور باشد، چه رئيس وزيران و چه نام ديگرى داشته باشد؛ مراد كسى است كه قدرت سياسى و قانونى در دست او باشد. در اين رساله هر نامى را ببريم مراد همين معنى مى‌باشد.