توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٧٧ - كلامى در شروط قانون اساسى

لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ

مساله ١٥٢: امر به معروف و نهى از منكر از وظايف متقابل واجب ملت و حكومت است.

مساله ١٥٣: هرچه مردم به زمامدار بيشتر رأى بدهد مشروعيت دولت بيشتر مى‌شود.

مساله ١٥٤: امور نظرى و فنى با جمع زيادى از متخصصين مشوره شود.

و مسئولين از روابط دوستان و خويشاوندان در امور رسمى بيرون آيند.

مساله ١٥٥: ترويج زبان عربى در مراحل تعليمى غير ابتدايى با زبان رسمى و زبان‌هاى محلى در قانون اساسى از وظيفه وزارت معارف و تحصيلات عالى شناخته شود.

مساله ١٥٦: اقرار گرفتن به اكراه و زور باطل است هرچند در قانون اساسى نباشد.

مساله ١٥٧: هرچه با مردم مشوره بيشتر صورت گيرد حكومت مشروعيت بيشتر پيدا مى‌كند.

مساله ١٥٨: جهل قصورى عذر است هرچند قانون اساسى اين عذر را نپذيرد.