توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨ - قوه مقنّنه

حسب التفات فعلى و تفصيلا آنرا ندانند اين اذن در صورتى معتبر است كه ماذون مخالف شرع نباشد، وگرنه اذن باطل است.

مساله ٦٦: براى نمايندگان مردم جايز نيست باورهاى رأى دهندگان خود را كه حرام نباشد ناديده بگيرند و مطابق باورهاى شخصى و يا حزبى و يا ايديولوژى خود رأى بدهند وگرنه نمايندگى او از طرف مردم باطل و رأى او بى‌اعتبار و مستحق حقوق ماهنه و ساير امتيازات نمى‌شوند.

مساله ٦٧: رأى دادن نمايندگان مجلس در اثر فشار و يا تطميع خارجى‌ها و داخلى‌ها برخلاف باورهاى رأى‌دهندگان، باطل است و چنانچه آن رأى مخالف مصالح ملى و يا مخالف دين باشد حرام مؤكد بوده و رأى مذكور باطل و غير معتبر است.

مساله ٦٨: اگر آنچه كه رأى‌دهندگان به آن رأى داده‌اند مخالف مصالح ملى و يا مضر به حال قوم و يا منطقه ديگر باشد و يا مخالف شريعت باشد، براى نماينده جايز نيست به دلخواه رأى‌دهندگان خود رأى بدهد و بايد به آنچه وظيفه دينى او است عمل كند، وظيفه دينى گاهى رأى دادن است و گاهى توقف (رأى ممتنع). و البته در اين صورت رأى، رأى فردى خودش است و نه رأى مردم.