توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣ - قوه مقنّنه

مساله ٧٦: همين حكم در مورد تصدى مناصب دولتى به قصد خدمت به مردم و كشور اسلامى با اطمينان از اينكه به حرام و ترويج باطل مبتلا نمى‌شوند جاريست.

مساله ٧٧: كسانى كه قدرت بدنى و فكرى و يا علمى براى خدمت را ندارند و يا به ضبط نفسى خود بر مال حرام مطمئن نيستند، بنابر احتياط واجب، جايز نيست براى رسيدن به آن تلاش كنند كه يك نوع خيانتى به مردم مسلمان است.

مساله ٧٨: بر مكلفين واجب است به افراديكه در مساله ٥٩ ذكر شد رأى بدهند و بر دولت واجب است كه امثال آنان را به مناصب دولتى بگمارند و اگر احتمال شكست آنان مى‌رود بنابر احتياط واجب مومنين بايد با آنان همكارى نمايند.

مساله ٧٩: متدينين نبايد به افرادى كه در مساله ٦١ گذشت رأى بدهند و رأى دادن به ملحدين و خائنين حرام است، هرچند از خويشاوندان و همسايگان باشند.

مساله ٨٠: رأى دادن فعلى به نمايندگان و يا به رئيس‌جمهور و غيره ز نظر فقه يا داخل عقد وكالت است و يا اذن مجرد و يا نيابت؟