توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩ - أحكام حكومتهاى دين گريز و دين ستيز

نه بى‌صاحب است و نه بى‌سرپرست و نه بى‌هدف. آفريدگار و سرپرست و مدبر آنها، خداوند مى‌باشند و هدف از خلقت همه اشياء خصوصا انسان، تكامل (رسيدن به كمال) است. رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌، «پروردگار ما كيست كه لباس وجود را بر ماهيّات پوشانيد و سپس (آنها را به سوى كمال لايق‌شان) هدايت نمود» و چون آفرينش (حكم تكوينى) از اوست حكم تشريعى (قانون گزارى) نيز از اوست.

مساله ٣٤: در نظام‌هاى دينى رجوع كردن به آراى عمومى در مباحات جايگاه بلندى دارد كه بعدا ذكر مى‌شود، و قوه مقننه در همين فضاى وسيع دست باز دارد. و همچنين در استفاده كردن از عناوين ثانوى كه در فصول بعدى آنرا تشريح مى‌دهيم.

مساله ٣٥: رجوع كردن در امور اقتصادى و حقوقى و سياسى و اخلاقى و در احوال شخصى و فاميلى به قوانين وضعى اين دولت‌ها حرام است و بايد مسلمان به أحكام دينى خود عمل كند، مگر در حال اضطرار به اندازه ضرورت.

مساله ٣٦: دورى از زمامدار ظالم و طغيان‌گر كه به زور بر مردم حكومت مى‌كند و به دستورات دينى پايبندى ندارد واجب است، قرآن كفر به طاغوت را دست زدن به دستگيره مستحكم‌تر (العروة