توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥٤ - الحاقى سوم نقد ليبرال دموكراسى

آنان به تصويب مى‌رسانند و با تصويب أحكام شرعى آنان مخالفت مى كنند آيا به آنان رأى مى‌دادند؟ مسلما نه.

ميخلز مى‌گويد: «رأى‌دهنده همراه رأى خود، حاكميت و حقوق سياسى خود را داخل صندوق مى‌اندازد، و نمايندگى چيزى جز قبولاندن اراده خود به منزله اراده جمع نيست، بر اين مبنا منتخبان نمايندگان واقعى رأى‌دهندگان نيستند و در حقيقت رژيم نمايندگى يك توهم حقوقى بيش نيست، و اساسا در و طرف قراردادى وجود ندارد كه بتوان صحبت از يك قرارداد اجتماعى با مبناى حقوقى به ميان آورد.»

سوما: به طور مشكلاتى كه در مشروعيت اين وكالت‌ها و نيابت ها وجود دارد كه ارزش عقلانى يا عقلايى آنها را زير سوال مى‌برد، چند چيز است:

الف) مورد وكالت (اذن) تا حدود زيادى در تفاصيل خود براى طرفين خصوصا براى توكيل‌كنندگان كه غالبا در مسايل سياسى و اقتصادى و ادارى آگاهى ضعيفى دارند، مجهول است و لذا چنين توكيلى ارزش ندارد.

ب) راطه وكيلان با موكلين آنان فقط در موقع رأى دادن و ايام كانديدا شدن است كه وكيلان به دروغ و مبالغه به وسيله تبليغات و مصارف پول، مشغول فريب دادن موكلين خود هستند، و سپس وكيلان به نظر خود: