توضيح المسايل سياسى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٤ - قوه قضاييه

سوم: دورى از رشوت‌ستانى است، گرفتن و دادن رشوت هردو حرام است، رشوت در أحكام شرعى در احاديث زياد مورد سرزنش قرار گرفته تا جاييكه در يك حديث آمده است: رشوت گرفتن در أحكام (به منزله كفر) به خداوند بزرگ است. اين عمل زشت كه توقع نمى‌رفت در محاكم اسلامى ديده شود با تاسف فراوان امروز يك عمل شايع و زبان زد خاص و عام است درحاليكه اين عمل از گناهان كبيره است. رشوت عبارت است از دادن مال يا هر كار ديگر كه حق طرف را إبطال كند يا باطل خود را حق بگرداند.

مساله ١١٩: در دانشكده شرعيات كه مربوط به قاضيان مى‌شود، به اقرار آگاهان مسايل مورد نياز آنقدر كم و ناقص در بعضى از كشورها تدريس مى‌شود كه به‌هيچ‌وجه براى قضاى شرعى و غير شرعى كفايت نمى‌كند و قهرا قضاى او به غير ما انز اللّه منجر مى‌شود. بر قوه مجريه و مقننه لازم است تدريس محصلان قضاء را كما و كيفا و ارتقاء دهند و امتحان سالانه آنان بسيار دقيق باشد.

مساله ١٢٠: مناسب است رساله‌اى در حكم رشوت و تقبيح آن نوشته شود و در دوره قبل از رسيدن به مقام قضاوت تدريس شود و نيز آنچه به تقواى قاضى مربوط مى‌شود به طرز موثر به او تفهيم گردد.