الصلاة في الكتاب و السنة
(١)
در باره اين ترجمه
٥ ص
(٢)
مقدّمه مؤلّف
٧ ص
(٣)
پيش گفتار
٩ ص
(٤)
1- خود را در برابر نسيم رحمت پروردگار نهادن
١٤ ص
(٥)
2- روى گرداندن از بيهودگى
١٥ ص
(٦)
فصل اوّل وجوب نماز
١٦ ص
(٧)
قرآن
١٦ ص
(٨)
فايده
١٧ ص
(٩)
فصل دوّم حكمت نماز
١٨ ص
(١٠)
قرآن
١٨ ص
(١١)
فصل سوّم نماز پيش از اسلام
٢٠ ص
(١٢)
قرآن
٢٠ ص
(١٣)
فصل چهارم فضيلت نماز
٢٢ ص
(١٤)
فائده
٢٣ ص
(١٥)
فصل پنجم ويژگيهاى نماز
٢٤ ص
(١٦)
1/ 5 استوارى دين
٢٤ ص
(١٧)
2/ 5 بهترين دستور
٢٥ ص
(١٨)
3/ 5 روشنى چشم پيامبر
٢٧ ص
(١٩)
4/ 5 نخستين واجب الهى
٢٧ ص
(٢٠)
5/ 5 نخستين آموزش واجب
٢٩ ص
(٢١)
6/ 5 نخستين مورد باز خواست
٢٩ ص
(٢٢)
فصل ششم ترغيب به برپا داشتن نماز
٣١ ص
(٢٣)
قرآن
٣١ ص
(٢٤)
فصل هفتم مواظبت بر نماز
٣٣ ص
(٢٥)
قرآن
٣٣ ص
(٢٦)
فصل هشتم وقتهاى نماز
٣٦ ص
(٢٧)
قرآن
٣٦ ص
(٢٨)
فصل نهم مواظبت بر وقتهاى نماز
٣٨ ص
(٢٩)
فصل دهم واداشتن خانواده به نماز
٤٣ ص
(٣٠)
قرآن
٤٣ ص
(٣١)
فصل يازدهم فضيلت نمازگزار
٤٥ ص
(٣٢)
قرآن
٤٥ ص
(٣٣)
فصل دوازدهم حدود نماز
٤٧ ص
(٣٤)
فصل سيزدهم آداب نماز
٤٩ ص
(٣٥)
أ آداب ظاهرى
٤٩ ص
(٣٦)
1/ 13 مسواك زدن
٤٩ ص
(٣٧)
2/ 13 زينت كردن
٤٩ ص
(٣٨)
قرآن
٤٩ ص
(٣٩)
فايده
٥٠ ص
(٤٠)
3/ 13 استفاده از بوى خوش
٥١ ص
(٤١)
4/ 13 انگشتر به دست داشتن
٥١ ص
(٤٢)
5/ 13 رعايت اول وقت
٥٢ ص
(٤٣)
6/ 13 نماز واجب را در مسجد خواندن
٥٤ ص
(٤٤)
7/ 13 دعا كردن در آغاز نماز
٥٥ ص
(٤٥)
8/ 13 پناه جستن
٥٧ ص
(٤٦)
9/ 13 آشكارا گفتن بسم اللّه
٥٧ ص
(٤٧)
10/ 13 آرامش تن
٥٩ ص
(٤٨)
11/ 13 درنگ كردن
٦٠ ص
(٤٩)
12/ 13 بينى به خاك ماليدن
٦٠ ص
(٥٠)
فايده
٦١ ص
(٥١)
ب آداب باطنى
٦١ ص
(٥٢)
13/ 13 حضور قلب داشتن
٦١ ص
(٥٣)
14/ 13 فروتنى
٦٣ ص
(٥٤)
قرآن
٦٣ ص
(٥٥)
15/ 13 گريستن
٦٤ ص
(٥٦)
16/ 13 نماز خواندن مانند نماز خداحافظى كننده
٦٥ ص
(٥٧)
فصل چهاردهم تكبير و آداب آن
٦٦ ص
(٥٨)
فصل پانزدهم آداب ركوع
٦٩ ص
(٥٩)
فصل شانزدهم آداب سجده
٧١ ص
(٦٠)
فصل هفدهم آداب ركوع و سجود
٧٣ ص
(٦١)
فصل هيجدهم آداب برخاستن از سجده
٧٧ ص
(٦٢)
فصل نوزدهم قنوت و آداب آن
٧٩ ص
(٦٣)
فصل بيستم تشهد و آداب آن
٨٢ ص
(٦٤)
فصل بيست و يكم سلام و آداب آن
٨٤ ص
(٦٥)
فصل بيست و دوّم آداب كلّى نماز
٨٦ ص
(٦٦)
فصل بيست و سوّم آنچه براى نمازگزار شايسته نيست
٩٢ ص
(٦٧)
1/ 23 نگهدارى بول و غائط
٩٢ ص
(٦٨)
3/ 23 شكستن انگشتان
٩٣ ص
(٦٩)
4/ 23 بازى كردن
٩٤ ص
(٧٠)
5/ 23 به اين سو و آن سو روى گرداندن
٩٤ ص
(٧١)
6/ 23 سستى كردن
٩٦ ص
(٧٢)
7/ 23 خميازه كشيدن
٩٧ ص
(٧٣)
8/ 23 خواب آلود بودن
٩٧ ص
(٧٤)
9/ 23 شتاب ورزيدن
٩٨ ص
(٧٥)
10/ 23 چشم بستن
٩٨ ص
(٧٦)
11/ 23 نماز خواندن در مكانهايى كه ذكرشان مى آيد
٩٩ ص
(٧٧)
فصل بيست و چهارم كليات آنچه براى نمازگزار شايسته نيست
١٠١ ص
(٧٨)
فصل بيست و پنجم بيم دادن از سبك شمردن نماز
١٠٥ ص
(٧٩)
قرآن
١٠٥ ص
(٨٠)
فصل بيست و ششم بيم دادن از تباه كردن نماز
١٠٨ ص
(٨١)
قرآن
١٠٨ ص
(٨٢)
فصل بيست و هفتم آثار نماز
١١١ ص
(٨٣)
1/ 27 از ميان رفتن بديها
١١١ ص
(٨٤)
قرآن
١١١ ص
(٨٥)
2/ 27 پاكى جان
١١٤ ص
(٨٦)
3/ 27 راندن شيطان
١١٦ ص
(٨٧)
4/ 27 بازداشتن از كار زشت و ناپسند
١١٦ ص
(٨٨)
قرآن
١١٦ ص
(٨٩)
5/ 27 پايدارى
١١٧ ص
(٩٠)
6/ 27 فرو آمدن رحمت
١١٨ ص
(٩١)
7/ 27 پذيرش دعا
١١٩ ص
(٩٢)
8/ 27 رسيدن به هر خوبى
١٢٠ ص
(٩٣)
9/ 27 تقرّب به خداوند تعالى
١٢٠ ص
(٩٤)
10/ 27 ورود به بهشت
١٢٠ ص
(٩٥)
فصل بيست و هشتم آثار اساسى نماز
١٢٢ ص
(٩٦)
فصل بيست و نهم آثار نماز نخواندن
١٢٥ ص
(٩٧)
1/ 29 خشم خداى تعالى
١٢٥ ص
(٩٨)
2/ 29 تباه شدن عمل
١٢٥ ص
(٩٩)
3/ 29 كفر
١٢٦ ص
(١٠٠)
فصل سى ام كيفر ترك كننده نماز
١٢٨ ص
(١٠١)
قرآن
١٢٨ ص
(١٠٢)
فصل سى و يكم حقيقت نماز
١٣٠ ص
(١٠٣)
فصل سى و دوّم اسباب پذيرش نماز
١٣٤ ص
(١٠٤)
فصل سى و سوّم موانع پذيرش نماز
١٣٦ ص
(١٠٥)
فصل سى و چهارم فضيلت ذكر و دعا پس از نماز
١٣٨ ص
(١٠٦)
فصل سى و پنجم آنچه پس از نماز مى سزد
١٤٠ ص
(١٠٧)
1/ 35 سه بار تكبير گفتن
١٤٠ ص
(١٠٨)
2/ 35 آية الكرسى خواندن
١٤١ ص
(١٠٩)
3/ 35 سوره توحيد خواندن
١٤١ ص
(١١٠)
4/ 35 درود فرستادن بر پيامبر و خاندانش
١٤١ ص
(١١١)
5/ 35 تسبيحات حضرت زهرا عليها السلام
١٤٢ ص
(١١٢)
6/ 35 استغفار كردن
١٤٢ ص
(١١٣)
7/ 35 سجده شكر گذاردن
١٤٣ ص
(١١٤)
8/ 35 گونه بر خاك نهادن
١٤٤ ص
(١١٥)
فصل سى و ششم دعاهاى روايت شده در پى نماز
١٤٥ ص
(١١٦)
فصل و سى و هفتم فضيلت انتظار نماز
١٥٠ ص
(١١٧)
فصل سى و هشتم روش اهل بيت عليهم السلام در نماز
١٥٢ ص
(١١٨)
1/ 38 نماز پيامبر صلى الله عليه و آله
١٥٢ ص
(١١٩)
2/ 38 نماز امام على عليه السلام
١٥٤ ص
(١٢٠)
3/ 38 نماز فاطمه عليها السلام
١٥٦ ص
(١٢١)
4/ 38 نماز امام حسن بن على عليهما السلام
١٥٦ ص
(١٢٢)
5/ 38 نماز امام حسين بن على عليهما السلام
١٥٧ ص
(١٢٣)
6/ 38 نماز امام على بن حسين عليهما السلام
١٥٨ ص
(١٢٤)
7/ 38 نماز امام محمّد باقر عليه السلام
١٦٠ ص
(١٢٥)
8/ 38 نماز امام جعفر صادق عليه السلام
١٦١ ص
(١٢٦)
9/ 38 نماز امام موسى بن جعفر عليهما السلام
١٦٢ ص
(١٢٧)
10/ 38 نماز امام على بن موسى الرضا عليهما السلام
١٦٤ ص
(١٢٨)
فصل سى و نهم روابودن با هم خواندن و فضيلت جدا خواندن دو نماز
١٦٨ ص
(١٢٩)
بيان
١٧٠ ص
(١٣٠)
فصل چهلم قضاى نماز
١٧٢ ص
(١٣١)
فهرس المصادر
٢٣٣ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

الصلاة في الكتاب و السنة - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧ - فصل چهاردهم تكبير و آداب آن

٢٤٤. عَلقَمَةُ بنُ وائِلٍ عَن أبيهِ: صَلَّيتُ خَلفَ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله فَكَبَّرَ حينَ افتَتَحَ الصَّلاةَ و رَفَعَ يَدَيهِ و حينَ أرادَ الرُّكوعَ و بَعدَ الرُّكوعِ‌[٣٦٦].

٢٤٥. الإمام عليّ عليه السلام‌ في وَصفِ صَلاةِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله‌ كانَ إذا قامَ إلَى الصَّلاةِ المَكتوبَةِ كَبَّرَ و رَفَعَ يَديهِ حَذوَ مَنكِبَيهِ، و يَصنَعُ مِثلَ ذلِكَ إذا قَضى قِراءَتَهُ و أرادَ أن يَركَعَ، و يَصنَعُهُ إذا رَفَعَ مِنَ الرُّكوعِ، و لا يَرفَعُ يَدَيهِ في شَي‌ءٍ مِن صَلاتِهِ و هُوَ قاعِدٌ، و إذا قامَ مِنَ السَّجدَتَينِ رَفَعَ يَديهِ كَذلِكَ و كَبَّرَ[٣٦٧].

٢٤٦. الإمام الصادق عليه السلام: كانَ في وَصيَّةِ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله لِعَليٍّ عليه السلام: ... عَلَيكَ بِرَفعِ يَدَيكَ في صَلاتِكَ و تَقليبِهِما[٣٦٨].

٢٤٧. الإمام عليّ عليه السلام: رَفعُ اليَدَينِ فِي التَّكبيرِ هُوَ العُبودِيَّةُ[٣٦٩].

٢٤٨. الإمام الصادق عليه السلام‌ فِي الرَّجُلِ يَرفَعُ يَدَهُ كُلَّما أهوى لِلرُّكوعِ و السُّجودِ و كُلَّما رَفَعَ رَأسَهُ مِن رُكوعٍ أو سُجودٍ؟: هيَ العُبوديَّةُ[٣٧٠].

٢٤٩. عنه عليه السلام: رَفعُكَ يَدَيكَ فِي الصَّلاةِ زينَتُها[٣٧١].

٢٥٠. مَنصورُ بنُ حازِمٍ: رَأَيتُ أبا عَبدِ اللّهِ عليه السلام افتَتَحَ الصَّلاةَ فَرَفَعَ يَدَيهِ حِيالَ وَجهِهِ و استَقبَلَ القِبلَةَ بِبَطنِ كَفَّيهِ‌[٣٧٢].

٢٥١. هِشامُ بنُ الحَكَمِ عَنِ الإِمام الكاظِمِ عليه السلام: قُلتُ لَهُ: لِأَيِّ عِلَّةٍ صارَ التَّكبيرُ في الافتِتاحِ سَبعَ تَكبيراتٍ أفضَلَ ... قالَ: يا هِشامُ، إنَّ اللّهَ تَبارَكَ و تَعالى خَلَقَ‌

السَّماواتِ سَبعًا و الأَرَضينَ سَبعًا و الحُجُبَ سَبعًا، فَلَمّا أسرى بِالنَّبيِّ صلى الله عليه و آله و كانَ مِن رَبِّهِ كَقابِ قَوسَينِ أو أدنى، رُفِعَ لَهُ حِجابٌ مِن حُجُبِهِ، فَكَبَّرَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله و جَعَلَ يَقولُ الكَلِماتِ الّتي تُقالُ فِي الافتِتاحِ، فَلَمّا رُفِعَ لَهُ الثّاني كَبَّرَ، فَلَم يَزَل كَذلِكَ حَتّى بَلَغَ سَبعَ حُجُبٍ، و كَبَّرَ سَبعَ تَكبيراتٍ، فَلِذلِكَ العِلَّةِ يُكَبَّرُ في الافتِتاحِ فِي الصَّلاةِ سَبعُ تَكبيراتٍ‌[٣٧٣].

٢٤٤. علقمه بن وائل از پدرش: پشت سر پيامبر نماز خواندم، هنگام آغاز نماز تكبير گفت و دستهايش را بالا برد و نيز هنگامى كه خواست به ركوع برود و پس از ركوع‌[٣٧٤].

٢٤٥. امام على عليه السلام‌ در وصف نماز پيامبر: هنگامى كه به نماز واجب مى‌ايستاد تكبير مى‌گفت و دستهايش را تا روبرى شانه‌هايش بالا مى‌آورد و هنگامى كه مى‌خواست به ركوع برود و نيز پس از برخاستن چنين مى‌كرد و هنگام نشستن در نماز، هيچگاه دستهايش را بالا نمى‌آورد و هنگامى كه از دو سجده بر مى‌خاست دستهايش را تا شانه‌هايش بالا مى‌آورد و تكبير مى‌گفت.

٢٤٦. امام صادق عليه السلام: سفارش پيامبر به على چنين بود: پيوسته دستهايت را در نماز بالا ببر و آن‌ها را (به طرف قبله) بچرخان‌[٣٧٥].

٢٤٧. امام على عليه السلام: بالا بردن دست در نماز، همان بندگى است.

٢٤٨. امام صادق عليه السلام: در باره كسى كه پيش از ركوع و سجود و نيز پس از سر برداشتنْ دستهايش را بالا مى‌آورد، فرمود: آن بندگى است.

٢٤٩. بالا آوردن دستهايت در نماز، زينت آن است.

٢٥٠. منصور بن حازم: امام صادق عليه السلام را در آغاز نماز ديدم كه دستهايش را تا برابر صورتش بالا آورد و كف هر دو دستش را رو به قبله كرد.

٢٥١. هشام بن حكم: به امام كاظم عليه السلام عرض كردم: به چه علت بهتر است در

آغاز نماز هفت تكبير گفته شود؟ امام فرمود: اى هشام، همانا خداى تبارك و تعالى آسمانها را هفت، زمينها را هفت و حجابها را هفت عدد قرار داده است. پس هنگامى كه پيامبر را به معراج برد و فاصله‌اى به اندازه دو سر كمان يا كمتر از آن داشت، حجابى از حجابهايش را زدود. پس پيامبر تكبير گفت و آغاز به گفتن كلمه‌هايى كرد كه در شروع نماز گفته مى‌شود. سپس هنگامى كه حجاب دوم زدوده شد، تكبير گفت و همينگونه بود، تا به حجاب هفتم رسيد و هفت تكبير گفت. بدين علت، هنگام آغاز نماز هفت تكبير گفته مى‌شود.


[٣٦٦] أمالي الطوسي: ٣٨٥/ ٨٣٥، دعائم الإسلام: ١/ ١٦٢ عن الإمام الباقر عن آبائه عليهم السلام، و فيه« إنّ رسول اللّه صلى الله عليه و آله كان يرفع يديه حين يكبّر تكبيرة الإحرام حذاء اذنيه و حين يكبّر للركوع و حين يرفع رأسه من الركوع».

[٣٦٧] سنن أبي داود: ١/ ١٩٨/ ٧٤٤ و ص ٢٠٢/ ٧٦١، سنن الترمذي: ٥/ ٤٨٧/ ٣٤٢٣، سنن ابن ماجة: ١/ ٢٨١/ ٨٦٤ نحوه، مسند ابن حنبل: ١/ ٢٠١/ ٧١٧، السنن الكبرى: ٢/ ١٠٨/ ٢٥٢٢ و ص ١٩٧/ ٢٨١٧ كلّها عن عبيد اللّه بن أبي رافع.

[٣٦٨] الكافي: ٨/ ٧٩/ ٣٣، التهذيب: ٩/ ١٧٦/ ٧١٣ كلاهما عن معاوية بن عمّار، الفقيه: ٤/ ١٨٩/ ٥٤٣٢ عن عمرو بن ثابت عن الإمام الباقر عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله و زاد في آخره:« بكلتيهما»، المحاسن: ١/ ٨٢/ ٤٨ عن محمّد بن إسماعيل رفعه إلى الإمام الصادق عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله و فيه« عَلَيكَ بِرَفعِ يَدَيكَ إلى رَبِّكَ و كَثرَةِ تَقَلُّبِهِما».

[٣٦٩] وسائل الشيعة: ٦/ ٢٩٨/ ٨٠١٦ نقلًا عن الذكرى عن الحسين بن سعيد في كتابه.

[٣٧٠] التهذيب: ٢/ ٧٥/ ٢٨٠ عن ابن مسكان.

[٣٧١] التهذيب: ٢/ ٧٦/ ٢٨١ عن زرارة.

[٣٧٢] التهذيب: ٢/ ٦٦/ ٢٤٠ و ح ٢٣٥ عن صفوان بن مهران و ح ٢٣٦ عن ابن سنان كلاهما نحوه.

[٣٧٣] علل الشرائع: ٣٣٢/ ٤.

[٣٧٤] در« دعائم» چنين آمده است: پيامبر خدا هنگام گفتن تكبير نخستين نماز، دستهايش را تا روبروى گوشهايش بالا مى‌آورد و نيز هنگام تكبير ركوع و سر برداشتن از آن.

[٣٧٥] در« محاسن» آمده است:« همواره دستهايت را به سوى خدايت بالا ببر و( به طرف قبله) بچرخان».